72 



Van bastvorming evenals bij de dicoiylen, is natuurlijk 

 bij deze planten geen sprake. 



Eene uitzondericg ecbter vormen de boomachtige Li- 

 LiACEAE, waartoe onze Dracaena's^ Gordyline^s en Dianella's 

 [ahar tjemaha) bebooren; tnsscben de scliors en de oor- 

 spronkelijke^ verspreide vaatbundels bezitten deze planten 

 een voortbrengend weefsel, dat eyenals het cambium 

 nienwe elementen kan yotmen; daarin worden evenals in 

 bet meristeem der vegetatiepunten nienwe vaatbundels 

 gevormd^ zoodat bij deze gewassen wel degelijk van dikte- 

 groei sprake mag zijn. 



Bij de wortels gaat de centrale vaatbundelstreng lang- 

 zamerhand verloren en heeft een cambialen groeiplaats, 

 die gebeel overeenkomt met die der stammen. 



De kurkhnid. 



Jonge plantendeelen zijn steeds bedekt met eene opper- 

 huidi sommige deelen b. v. de bladeren en de meeste 

 vrucbten behonden die opperbuid steeds. Andere deelen, en 

 wel zij, die in dikte toenemen en hont vormen, bebben 

 ook eene dikkere en sterkere afsluitins: naar buiten noo- 

 dig; zij vormen daartoe eene hurlchuid^ die evenals de 

 cuticula en de cuticulaire lagfen hare ondoordringbaarheid 

 voor water te danken heeft aan de kurkstof, die in de 

 celwanden wordt afgezet. De kurkhuid wordt ge- 

 vormd in eene laag schors-parenchym, meer of minder 

 diep onder de opperhuid gelegen ; kurk is nL een nieuw 

 weefsel, dat slechts door cambium kan gevormd worden. 

 De genoemde laag cellen van het schors-parenchjm gaat 

 over in een protoplasma-rijk, kleincellig kurkcambium 

 pL VI. L); dit zet nu naar buiten kurkcellen, naar 

 binnen eenige lagen bladgroenhoudend parenchym af 



De deelingen hebben in radiale richting piaats; daar- 

 door krijgt kurk op dwarsche doorsnede het uiterliik van 

 op elkaar gestapelde, tafelvormige cellen. 



De kurkeellen verliezen spoedig haren inhoud en sterven 

 af; hierdoor verhinderen zij nog meer het binnendringen 

 van water en hel ontwijken van gassen naar buiten. 



