73 



Een stuk schors-parenchym alsook de oppeiliuid, die 

 door liet kurkweefsel van het levend weefsel daarbinnen 

 gescheiden zijn, wordeu niet meer gevoed en daarna 

 spoedig als dood weefsel afgestooten. 



In normale gevallen is de kurkhuid duD; etikele plan- 

 ten zijn echter bekend om liare sterke kurkproductie 

 en zijn daardoor voor den inensch nuttig. Dit zijn de 

 hurJc-eik (Quercus suhrj en de Tcurk-olm (Ulmtis suherosa). 



Soms ontstaat kurk plaatselijk, vrij diep ia de scliors 

 en stoot daardoor een flink stuk scliors af. Op nieuw 

 vormt zich dan in diepere lagen eene dergelijke laag 

 knrk enz. enz. Zulke kurk heet IcorsL 



Het regelmatige atbladeren van de schors der Tcanarie^s 

 wordt o. a. hierdoor veroorzaakt. Aangezien deze kurkla- 

 gen steeds dieper naar binnen ontstaan, stooten zij eerst 

 de scliors en daarna ook bastdeelen af; zelfs kan op die 

 wijze den gelieelen bast verloren gaan (kina), 



WondkurJc. Ten slotte noemen wij de w^ondkurk, die in 

 sappige vruchten (b. v bij mangoes) ontstaat. Wanneer 

 vruchten door het afvallen of door andere oorzaken wor- 

 den verwond. ontstaat in het gezonde weefsel, onder en 

 rondom het gewonde gedeelte^ snel eene knrklaag, die 

 de rest van de vrucht voor rotting bewaard. 



Deze kurksoort heet wondJcurTc. 



Evenals bij de opperhuid sluiten de cellen der kurkhuid 

 zonder intercellulaire holten aan elkaar, maar ook hier 

 zijn met huidinondjes overeenkomende organen aan- 

 wezig, welke dienen om het uitwisselen van gassen 

 mogeiijk te maken; dit zijn de kurJcwratjes of lenticelleny 

 die uit een groep van losse cellen met in tercel ulaire 

 ruimten bestaan, en die door eene spleet met de bui- 

 ten lucht in ver binding staan (bezie b. v jonge djoe- 

 war-hoomen). 



Voor wij dit hoofdstuk eindigen moeten wij nog de 

 aandacht vestigen op een aantal organen^ die zoowel in 

 primaire als in secundaire weefsels voorkomen. 



Melksaj)huizeu, Met een enkel woord hebben wij reeds 



