77 



zorgt, dat het verbrnikte water geregeldwordt aangevuldj 

 groeit de kiemplant normaalvoortzoolang nog voedsel in 

 de zaadlobben aanwezig is. Is al dit voedsel opgeteerd, 

 dan blijft het plantje nog wel eenig^^n tijd leven, niaar 

 vormt geene nieuwe deelen, 



Neemt men nu het plantje uit het water, droogt het 

 oppervlakkig en weegt het, dan bemerkt men dat het 

 veel meer weegt dan de zaadkern; knipt men nu het plantje 

 in fijne stukjes en droogt het bij 100" C tot constant 

 gewicht^ dan stelt dit gewieht, afgetrokken van het 

 voorgaande^ juist het watergehalte van het plantjo voor. 

 Het gewicht der droge kiemplant is niet volkomen gelijk 

 aan het oorspronkelijke gewicht der reservestoiTen, cm re- 

 denon die wij spoedig zullen leeren kennen; wel is dit 

 gewicht een vast cijfer voor de productieve kracht van 

 het zaad. 



Lost men nn in het gedestilleerde water zouten op^ dan 

 kan men nagaan in hoeverre deze invloed hebben op de ver- 

 dere ontwikkeling eener kiemplant of den groeibenadeelen, 



Als resultaat van vele onderzoekingen weten wij, dat 



4 



de volgende oplossing voor de ontwikkeling het beste is: 



Salpeterzure kali - 1 deel 



Chloornatrium = 0.5 tf 



Zwavelzure kulk = 1 ' 



Zwavelzure magnesia = 5 



Phosphorzure kalk = 0.5 



IJzerchloride zeer weinig 



Water 1000. 



Indien men deze oplossing geregeld vernieuwt, groeien 

 sommige planten bijna evengoed als hare, in aarde ge- 

 plante zusters en dragen volkomen normale bloemen en 



vruchten* 



In deze oplossing komen voor de elementen : stikstof, 

 chlooTy zwavely phosphoruSy Tcalinm, natrium, calcium^ mag- 

 nesium en ijzer. 



Om den invloed van elk dezer elementen aponderlijh 

 na te eaan, laat men telkens ^^n der elementen nit de 

 caltuurvloeistof weg. 



u 



ft 



