94 



ten toch zijn niet uit zetmeel, maar in lioofdzaak nit 

 cellulose en analoge stoffen opgebonwd. 



De koolhydraten zijn echter; zooals wij nit de schei- 

 kande weten, zeer na aan elkaar verwant en het is den 

 mensch gelukt bijna alle koolhydraten (cellulose, zet- 

 meel, innline en verscliillende snikersoorten) in glycose 

 om te zetten. In het protoplasma der levende cellen 

 kunnen al deze omzettingen ook plaats hebhen. Eene 

 onrijpe pisang b. v., hoewel reeds gevuld met reservestof 

 (zetmeel), is wrang en oneetbaar, zelfs tot kort voor 

 het rijp worden; in de laatste periode van den groei 

 wordt in de cellen der pisang deze onsmakelijke reserve- 

 stof in sniker omgezet. 



Dit geschiedt ook bij de meeste andere eetbare vrnchten. 



De levende cellen kunnen echter meer dan de schei- 

 kundige vermag; zij kunnen omgekeerd suiker in zetmeel 



en cellulose of ook in vet omzetten. 



van zetmeel in vet betreft, staan 



Wat de omzetting 



Waar 



verwantschap bestaat als tnsschen zetmeel, suiker en 

 cellulose, kan eene omzetting van het eene product in 

 het andere geene verwondering baren, maar tot dusverre 

 beschouwt de scheikundige vet als een lichaam van ge- 

 heel andere moleculaire samenstelling [triolein, dat in de 

 planten 't meest voorkomt =C H, {O.C^^K^^ 0)A. 



Wij 



eene omzet- 



ting van vet in zetmeel en omgekeerd even gemakkelyk 

 is als van zetmeel in suiker; en toch geschiedt deze om- 

 zetting normaal in vele zaden. 



Vette zaden bezitten kort voor het rijpen zetmeel, 

 dat binnen korten tijd geheel of ten deele in vet wordt 

 omgezet. Zelfs, indien men onrijpe zaden, welke nog geen 

 vet bevatten, van de plant Scheldt en in vochtige lucht 

 laat liggen, kan men na korten t^d de vetvorming waar- 

 nemen. 



Al kunnen wij dus die, voor planten blijkbaar hoogst 

 eenvoudige, omzetting van vet niet verklaren, het feit 

 zelf is voldoende geconstateerd^ 



