96 



Oogenschijnlijk is het vreemd, dat men op den tran- 

 sportweg steeds kleine zetmeelkorrels in de cellen aanti-eft. 

 Dit zetmeel tocli vormt zich weder uit sniker en daardoor 

 verriclit de plant arbeid, die noodeloos schijnt te zljn. 

 En toch. is deze tijdelijke zetmeelvorming op de tran- 

 sportwegen voor de huishouding der plant noodzakelijk. 



Het zetmeel, door de bladgroenkorrels gevormd^ v\^ordt 

 oingezet in suiker en verdwijnt allengs uit do bladgroen- 

 cellen. Dit kan men onder het microscoop zien in bla- 

 deren, die *s avonds en den volgenden morgan vroeg 

 worden onderzocht. 



's Nachts heeft geene assimilatie plaats gehad, 's avonda 

 waren de bladgroenkorrels gevuld met zetmeel en den 

 volgenden morgen is dit zetmeel daarnit geheel of ge- 

 deeltelijk verdwenen. 



Hiermede wordt niet beweerd, dat alleen 's nachts het 

 transport van zetmeel nit de bladeren plaats heeffc, in- 

 tegendeel ten alien tijde groeit de plant en heeft boaw- 

 stoffen noodig, maar ons ontbreken goede hnlpmiddelen 

 om naast de assimilatie ook het vervoer van zetmeel uit 



H r 



de groene cellen te zien. 



Straks zal ik uitleggen hoe men op zeer belangwek- 



kende wijze dit vervoer van zetmeel chemisch kan aan- 

 toonen. 



Het 



suiker om- 



gezet, wordt nu naar gelang van de behoefte door de 

 verbruiksplaatsen gevraagd en tot zich getrokken- 



Overtreft echter de^ in de bladgroenkorrels aanwezige 

 voorraad de vraag, dan zouden alle cellen van den trans- 

 portweg verzadigd zyn met suiker, de voorraad zetmeel 

 in de bladeren zau niet kunnen worden weggevoerd en 

 daardoor zou eene krachtige assimilatie benadeeld worden. 



De plant voorkomt dit laatste door in de cellen van den 

 transportweg^ zoodra verzadiging met suiker intreedt, 

 suiker in zetmeel om te zetten^ waardoor het ledigen 

 der bladgroenkorrels geregeld plaats kan hebben. 



Deze cellen worden dus tijdelijk ingericht tot voor- 

 raadschuren van overvloedige bouwstoffenj dit duurt z66 



