100 



gaans aan hunnen omtreli: de zetmeelkorrels afzetten 

 (zetmeel vormers pi. V. EE). 



Bovendien viadt men in Stengels en bladsteelen oneigen- 

 lijTce chlorophylkorrelsy die tusschen de bladgroenkorrels en de 

 amyloplasten in staan (-vergelijk pag- 48). De verwante 

 natnur van bladgroenkorrels en zetmeelvormers blijkt^ be- 

 halve uit de gelijkbeid van bet product, dat zij voortbren- 

 gen, daaruit, dat somtijds de zetmeelvormers in ware 

 bladgroenkorrels reranderen^ wat b. v. in de schil van 

 aardappels is waargenomen. Het groote onderscbeid tus- 

 schen beiden blijft ecbter^ dat de bladgroenkorrels orga- 

 nische stof bereideUy terwijl de zetmeelvormers slechts de 

 eene organiscbe stof in eene andere omzetten, 



Hetvervoer van drulvensuiker (zetmeel) heeft uitsluitend 

 plaats in bet parencbym. 



Uit bet voorgaande blijkt, dat men omtrent de vor- 

 ming en verdere lotgevallen van bet zetmeel, vdor bet als 

 bestanddeel van celwanden of als reservestof wordt vast- 

 gelegd^ goed op de hoogte is- Gebeel anders is dit met 

 de eiwitvorming, 



Eiwitvorming. 



De nauwkeurig bekende samenstelling van het zetmeel^ 

 in 't algemeen van alle koolbydraten, is zeker eene voor- 

 name reden^ waarom wij zooveel van hun ontstaan en 

 transport weten; voor vet wordt dit reeds moeilijker en 

 zijn wij beperkt tot de verscbynselen, die wij in rijpende 



Het 



rw 



>nderen, dat wij weinig weten van de vorming van 

 bet protoplasma^ van de stof, waaraande bewonderenswaar- 

 dige verschijnselen, die wij leven noemen, gebonden zijn 

 en die gebeel ontsnapt aan het meest nauwgezette on- 

 derzoek van den scbeikundige. 



Waar goede premissen ontbreken kunnen moeilijk juiste 

 gevolgtrekkiugen gemaakt worden. 



Eiwit, de bouwstof voor bet protoplasma^ is aanwezig 

 in alle levende eellen, dus in de meristeemen, waardoor 

 nieuwe deelen worden gevormd^ in bet parencbym van 



