102 



Oxaalznre kalk is zeer onoplosbaar en zet zich in kristal- 

 vorm af; de kali wordt ook aan plantenznren gebonden. 



Hoe echter de eiwitvorming verloopt^ hoe b. v. de 

 zwavelzunr-rest^ na het binden der kalk vrij geworden, 

 in liet eiwit wordt verwerkt cm als zwavel op te treden^ 

 is geheel onbekend- 



Br bestaat nog eene andere mogelijkheid nl.j dat eerst 

 asparagine wordt geyormd. Deze stof, die zicb van eiwit 

 onderscheidt door gemis aan zwavel en grooter stikstof- 

 gehalte, konit meer algemeen voor dan men vroeger dacbt, 

 o. a. gaat bij het uitbotten der knoppen van vele boomen 

 en bij de kieming van sommige zaden^ een deel van bet 

 reserve-eiwit over in asparagine en dit gaat in de jonge 

 cellen weder over in eiwit. 



Nu is het zeer goed mogelijk, dat eerst asparagine en 

 daarnit, door opname van zwavel en dr uiven sniker, eiwit 

 wordt gevormd, maar dan blijft de moeilijkheid bestaan 

 hoe en waar asparagine wordt gevormd. De kwestie is 

 hierdoor slechts verplaatst. 



Sommigen gissen, dat de eiwitvorming in de groene, 

 assimileerende cellen plaats heeft, anderen^ o. a Sachs^ 

 dat dit geschiedt in de jonge zeefvaten. Voor 't laatste 

 spreekt de omstandigheid, dat juist dicht bij de zeefvaten 

 dikwijls geheele reeksen'van cellen, met oxaalzure kalk 

 gevnld, golegen zijn. 



Met znlk eene geringe kennis omtrent het eiwit moe- 

 ten wy ons tevreden stellen, 



Bijproducten der stofwisseling, 



Een groot verschil meet gemaakt worden tusschen de 



honwstoffi 



{koolhydraten 



en eiwitstoffen) en een groot aantal producten van ver- 

 schillenden aard, die in alle plan ten worden gevormd 

 en als 't ware bniten de stofwisseling treden, aangezien 

 zij, eenmaal gevormd z^nde, voor den opbouw van nieuwe 

 deelen onnut zijn. 



Deze laatste stoffen worden daarom hijproducten der 

 stojwisseling genoemd, hoewel men, door hoogst gebrek- 



