123 



met de dedeTc van rijst^ gaat een deel der voedende be- 

 standdeelen verloren. 



In vette zaden komt het eiwit voor als ronde glinsterende 

 korrels, zoogenaamde aleuronhorrels (pi. V fig. E.) Deze 

 korrels bevatten steeds een rond licbaampje, dat uit pbos- 

 phorzure magnesia of een ander magnesinm-zout bestaat. 

 In enkele gevallen bevatten zij ook een goed gevormd 

 eiwitkristal (fig. D.) Dit merkwaardige product^ dat ook 

 in andere voorraadschuren wordt aangetroffen^ bezit alle 

 eigenschappen van minerale kristallen^ echter kunnen zy 



F 



opzwellen, 



Meestal komen deze eiwitkristallen (kristalloiden) voor 

 in den octaeder- of kubusvorm, zelden als rhomboeders 

 {Para-noot). ^ 



m 



Opmerkelijk is bet, dat de door ons genoemde reser- 

 vestoffen in bet zaad aanwezig zijn in vormen, welke als 

 zoodanig voor de kiemplant onnnt zijn ; zetmeel, eiwit, 

 vette olie en cellulose z^*n niet transportabel ; slecbts 

 ddar^ waar levend protoplasma aanwezig is^ kan dit direct 

 als bouwstof voor de jonge plant dienst doen. Ook in 

 andere voorraadscburen [knollen^ boUen, wortels, wortel- 

 stokken enz,] is dit bet geval; zelfs daar^ waar de gemak- 

 kelijk oplosbare en transportabele rietsuiker als reservestof 

 is opgeboopt, moet eene omzetting in glycose voorafgaan 

 aan de opname, door de kiemplant. Het meest verwon- 

 derlijk is, dat wij bij sommige pal men de cellulose, die 

 overal elders als eindproduct der stofwisseling optreedt, 

 als reservestof ontmoeten. 



^ 



De kern van Phjtelepbas, uit celstof bestaande, is %66 

 hard, dat zij als planten-ivoor tot knoopen en andere 

 voorwerpen wordt verwerkt. 



Al deze stoffen^ onverscMllig of zij transportabel z^*n of 

 niet, moeten, voor zij als bouwstoffen voor de kiemplant kun- 

 nen dienen, worden omgezet in andere. Hoe gescbiedt dit ? 



De scbeikundige is in staat dergelijke stoffen in glycose 

 cm te zetten. 



Deze omzettingen kunnen in bet plantenlicbaam niet 

 op dezelfde wijze tot stand komen als in de scheikunde. 



