137 



nocotyle gewassen op ^en land te verbouwen, want de 

 eersten zuUen hun voedsel voornamelyk nit de diepere 

 aardlagen, de laatsten uit de oppervlakkige lagen putten, 

 zoodat feitelijk deze lageu afwlsselend ten deele braak 

 liggen 



In Indie, waar roofbouw zoo algemeen gedreven 

 wordt^ boudt men met dergelijke omstandigbeden al 

 zeer weinig rekening. Eenigszins vinden wij in den 

 bouw van pAlAwidjA (tweede gewassen) dit beginsel terug, 

 maar dan ook dient de kenze der tweede gewassen eene 

 goede te zijn. Op een rijst- of snikerland moet dan niet 

 als tweede gewas djagong of talles wox'den verbonwd^ maar 

 Dicotyleu^ zooals ketella poho/iy Jcatjang soorten {hadeleh)y 



tahah en dergelijke, 



Om van de uitgebreidbeid van een wortelsysteem eenige 



voorstelling te kunnen maken^ deel ik mede, dat S. Clarck 



de wortels, worteltakken en vezels van eene croed ontwik- 



kelde komkommerplant heeft geineten en voor het gebeel 



eene lengte heeft gevonden van 25 K. M. 



De. Benecke heeft de gezamenlijke lengte van het ge- 

 heele wortelsysteem van eene suikeri'ietplant gemeten 

 en vond: 87,5 K. M. 



Hoe groot dan wel de gezamenlijke lengte van het 

 wortelsysteem van een grooten boom moet zijn, is wel 

 te begr^'pen, maar niet met juistheid te schatten. 



Een betrekkelijk klein gedeelte van dit uitgestrekte sys- 

 teem komt in aanmerking als orgaan voor de opname 

 van water en voedsel. De oudere deelen, welke zich 

 met eene kurkhuid omgeven en door cambialen dikte- 

 groei in omvang toenemen, dienen slechts voor transport 



van de minerale bouwstoffen. 



Toch hebben zij nog eene andere, zeer belangrijke functie 

 te vervullen nl.: aan de plant den noodigen stenn te ver- 

 zekeren. ,Een klein plan+je, dat buigt voor de kracht 

 van den wind, heeft betrekkelijk weinig stenn noodig, 

 maar een boom, die een groot oppervlak als aangrijpings- 

 pnnt aan wind en stormen biedt, moet, zooals van zelf 

 spreekt, uiterst stevig in den grond bevestigd zijn. 



