138 



Welnn Mertoe dienen de wortels. Wanneer wij een 

 staak in deu grond willen bevestigen spannen wy tou- 

 wen, die, van den punt uitgaande, in sciiuine richting 

 met den grond worden bevestigd. 



HetzeUde doet bet wortelsysteem met zijne talrijke 

 worteltakken in den stand, welke zij in den regel aan* 

 nemen (pi VII. E. ); iedere worteltak wordt weder door 

 zijne takken stevig aan de aarde bevestigd enz. enz ; 

 deze verbinding is z66 sterk^ dat slechts de boom met een 

 deel van de aardkluit, die hij met zijne wortels omknelt, 

 kan worden omgeworpen of de boomstam breekt onder 

 de krnin af. 



Een merkwaardig verscbijnsel vermeerdert dezen steun 

 nog aanmerkelijk. Een w^ortel bestaat nit eene eentrale 

 vaatbundelstreng en nit schorsparencbym, waarvan de 

 buitenste lao^en in kurk overg-aan. Welnn zoodra de 

 wortels niet meer voedsel opzuigen en dus een zekeren 

 leeftijd bereikt hebben, heeft eene verkorting van de 

 wortels plaats; bet scborsparencbym bewerkt dit en trekt 

 de eentrale vaatbundelstreng passief mede. Meestal is 

 tengevolge daarvan de uitwendige scborslaag der wortels 

 van dwarscbe plooien en ringen voorzien. 



Deze verkorting dunrt, zoowel bij den boofdwortel als bij 

 de takken, langen tijd voort, Het 

 daarin spanning ontstaat, want de duizende wortelvezels 

 vormen aan de eene en de boomstam aan de andere zijde 

 onveranderlijke steunpunten. 



,Evenals de strak aangeliaalde touwen van een mast^ 

 welke door bevocbtiging inkrimpen en daardoor den 

 mast krachtiger overeind houden^ verkrijgen de boomen 

 door de verkorting der wortels steeds hechteren stenn. 



De wortels assimileeren niet, zij bezitten daarom geen 

 bladgroen en dragen geene groene deelen. Knoppen, waar- 

 nit Stengels te voorscbijn komen, worden bij wortels in 

 den regel niet gevonden evenroin als leden. 



Tocb is dit geen regel zonder nitzonderingen. Wan- 

 neer de wortels van sommige planten toevallig aan het 



