158 



Maar indien de waterstrooming nu niet in de holten 

 van vaten en vezels plaats heeft, hoe gescliiedt zij dan? 

 Wel^ zegt Sachs^ door de wanden der houtelementen. 



De met houtstof doordrongen celwanden bezitten eene 

 bijzondere eigenscliap^ welke bij geene andere stof in de 

 natuur wordt teruggevonden. Deze wanden nemen gretig 

 water tussclien hunne moleculen op en de watermoleculen 

 verplaatsen zich in dien wand zeer snel. 



Juist omdat de watermoleculen hier van elkaar ge- 

 scheiden zijn^ werkt de, in beweging zijnde, waterznil 

 niet door hare zwaarte, hetgeen bg een gesloten waterkolom 

 in buizen wel het geval is. 



De moleculen worden hier als zoodanig bewogen en 

 vervoerd; eene geringe kracht is in staat hen in beweging 

 te brenoren. De zni^kracht der bladeren, ontstaan door 

 verdanjping van water ia de bladmoescellen, is meer dan 



voldoende om deze waterbeweofinsr te onderhouden* 



Het verschijnselj dat de celwanden doordrongen worden 

 met water heet imhihitiey het water zelf imhihitie-water. 

 Dit laatste wordt in de wanden snel omhoog bewogen, 

 vandaar dat Sachs zijae theorie, imbibitie-theorie noemde. 

 Wat hier is gezegd voor het hout van dicotyle stain- 

 men, is voor de planten met verspreide vaatbundels moei- 

 lijk proefondervindelijk te bewyzen; aangezien echter de 

 waterbeweging bij de dicotylen reeds plaats had in jeng- 

 digen toestand en het niet logisch zou zijn, indien dit 

 op andere wgze geschiedde dan op eenigszins lateren 

 leeftijd, neemt Sachs als zeker aan, dat in den jongen 

 dicotylen stengel de waterbeweging ook plaats heeft 

 door de verhoute wanden der vaten van de vaatbundels. 

 En deze laatsten zijn in hunne jeugd nog niet door interfas- 

 cicnlair cambium en hout verbonden; in dien toestand 

 gelijken zij op de vaatbundels der monocotylen, welke 

 gednrende hnn geheele leven verspreid staan. 



By eenig nadenken zal men inzien, dat de bewijzen, 

 door Sachs aangevoerd, meer tegen de capillair-theorie 

 gericht zijn^ dan de juistheid der imbibitie-theorie vast- 



stellen. 



