181 



a. WortelstohJcen. 



Wortelstokken zijn onderaardsche stengeldeelen, die 

 doorgaans in de lengte gestrekt zijn^ duidelijk nit leden 

 bestaan, bladeren, takken en bloemen voortbrengen, zicli 

 met bebulp van bijwortels van voedsel voorzien en eindelijk 



steeds aan het oudste niteinde langzaam afsterven, Zeer 



vele grassen, o, a. tekie, alang-alang en glagdy hebben 

 zulke wortelstokken (pL XII. C) ; deze dragen scbubben 

 als de restanten van afgestorven bladeren; zij zijn, vooral 

 bij de knoopen^ voorzien van bijwortels, groeien aan bet 

 eene uiteinde onophoudelijk voort, brengen nn en dan bo- 

 venaardscbe stengels met bloeinen of stengels en bloemen 

 afzonderlijk voort en geven zijdelings bet aanzien aan 

 takken van den wortelstok. 



Zulke wortelstokken worden soms zeer lang en vormen 



een uitgebreid systeem, indien ook de vertakking over- 

 vloediof is. 



Aangezien bet oudste gedeelte afsterft^ beginnen de 

 takken een zelfstandig leven, zoodra door vermolming de 

 verbinding met de boofdas wordt vernietigd. De plant 

 vermenigvuldigt zicb op deze wijze en de bardnekkig- 

 beid^ waarmede alang-alang^ glaga en dergelijke gewassen 

 zicb bandhaven op plaatsen^ waar ziJ eenmaal voet bebben 

 gekregen, is toe te scbrijven aan de levensvatbaarheid 

 bunner wortelstokken. 



Op dergelijke wijze zijn alle wortelstokken vegetatieve 

 voortplantingsorganen en staan op gelijke lijn met de 

 bovenaardscbe, kruipende stengels, wier onderdeelen zelf- 

 standig kunnen worden, alsook met de kruipende takken 

 {uitloopers} van sommige, overigens niet kruipende planten 

 {aardhei), 



Aangezien tijdens de periode, dat de planten boven 

 den grond afsterven, de wortelstokken tocb doorgroeien 

 en later nieuwe spruiten voortbrengen, moet steeds 

 reservevoedsel in meer of mindere mate in deze wor- 



grassen 



blad- 



looze periode kort duurt, is de boeveelbeid reservevoedsel 

 gering en blijven de wortelstokken dnn. 



