HOOPDSTUK VII 



Het blad. 



Na alles,watwi) reeds hebbenbesproken^ moet welieder 

 overtuigd zijn van de groote belangrijkheid der bladeren. 

 Zij toch zijn, op enkele uitzonderingen eu beperkingen 

 na, de organen^ die uitsluitend de anorganisclie bestand- 

 deelen der natuur in organiscbe omzetten, Beperkingen 

 zeggen wij, omdat ook andere deelea. zoolang zij groen 

 zijn, in meer of mindere mate assimileerenj uitzonderingen, 

 omdat de stengel en soms ook de wortel, de functie der 

 bladeren over kan nemen; beide rubrieken zijn ecliter 

 z<56 klein, dat hunne werking niets is in vergelijking tot 

 de ontzaggelijke boeveelheid organiscbe stof, die dagelijks 

 door de bladeren meet worden voortgebracbt. 



De bladeren zijn de ware organen der assimilatie en 

 hun niterst practiscbe en samengestelde bonw is er juist 

 op berekend om in de rnimste mate die taak te vervnllen. 



Het eigenlijke physiologiscli belangrijke onderdeel der 

 bladeren vormen de bladmoescellen met de daarin bevatte 

 bladgroenkorrels. Deze cellen zijn zoodanig gegroepeerd 

 (pi IV. IJ), dat zij vrij met de bnitenlucht in verbinding 

 staan; de intercellnlaire ruimten vormen de inwendige 

 wegen en de hnidmondjes als het ware de poorten, waar- 

 door de luchten gaswisseling plaats grijpt. 



Opmerkelijk is bet, dat aan die zijde van het blad (bo- 

 venkant)^ waar de minste hnidmondjes voorkomen, ook 

 de intercellnlaire ruimten het kleinst zijn en de lang- 

 werpige bladmoescellen als een meer gesloten imlis- 

 sade-weefsel aaneensluiten, terwijl midden in het blad 

 en aan de zijde, die rijk is aan hnidmondjes (onder- 



