204 



kan vergroeiing van steunblaadjes^ bij 66n blad beboorende, 

 plaats hebben; aldus vormen zij bij waringin en Mens- 

 soorten een peperbuisvormig kapje. 



Bi) de PotjTGOKaceae zijn zij tot een gebeel gesloten en 

 in franjes uitloopend hohertje vergroeid (pi. XVII. T). Bij 

 ChylocalyxperfoUatus (pL XVIII A) vindt men doorgroeide 

 steunblaadjes en dito schutbladeren. 



In verreweg de meeste gevallen omslniten en bescbutten de 

 steunblaadjes den jongen bladknop of bet blad, waartoe zij 

 bebooren, vddr de ontplooiing; als zoodanig bebben zy 

 biologiscb nut. Velen vallen na bet uitbotten afjdoor- 

 gaans zijn deze niet met den bladsteel rergroeid {warocy 

 waringin, hloweh), Bestaat deze vergroeiing wel, dan vallen 

 zij niet af of verscbrompelen langzamerband (kanarie 



pL XVL O. a). 



Blijvende steunblaadjes zijn dikwijls sappig en groen 

 en belpen dus assimileeren (kaijang tanah pi. XVI. E. a 

 en de meeste Papilionaceae) ; zelfs zijn zij bij de viooUjeSy 

 de erwt en Laihyrus-soorten grooter dan bet blad en ver- 

 ricbten dus bet grootste gedeelte der assimilatie; bij 

 Lathyrus Aphaoa vervangen zij de bladeren gebeel, terwijl 

 deze zelve zijn vervormd tot ranken. 



Ket tongetje is een vleezig^ klein aanbangsel, dat bij de 

 grassen gezeten is op de grens van bladscbeede en scbijf 

 (pi. XVn. U. a). 



Levensduur der bladeren. 



Zooals reeds is opgemerkt, leven de bladeren betrek- 

 kelyk kort; kruiden verliezen binnen weinige maanden 

 de ondste bladeren (pisang); de meeste boomen vernien- 

 wen in koude streken bunne bladeren ^^nmaal 'sjaars, 

 zoodat zy slecbts ± 6 maanden leven. 



Zeldzaam lang leven de bladeren van Welwitschia mi- 

 rahilis (pi. XVIII. B), die vele Meters lang zijn en op de 

 aarde liggen; bier is een lang leven noodig, omdat de 

 plant nooit meer dan twee bladeren vormt. 



Op pag. 98 sprak ik over bet ver wisselen der bladeren 

 van indiscbe boomen; deze term is voor enkelen minder 



