211 



op in hunne bladvoeten (de bol, in de fig, H, en J. 

 geteekend, is dus liet product der nn bloeiende generatie); 

 na den bloei sterven de dunne^ groene deelen bovea den 

 gr on d af . In den oksel van eenige blader en ( in ons 

 Toorbeeld van de oudsten) ontstaat een knop, die in 

 eene volgende periode nitloopt, bladeren ontplooit en 

 begint te zwellen op kosten van den ouden bol^ die dan 



verschrompelt.. 



Greheel anders gedragen zich de uien fpl. XX. G). 



De oude bol, welke bladeren draagt en bloeit^ vult 

 zijne knoppen geheel met voedsel, zoodat deze gescheiden 

 van den ouden bol zich zelf kunnen redden^ betgeen by 

 Orinum niet het geval was. 



Sommige uien, vooral de huoflooh (bawang poetih)^ ver- 

 toonen de bijzonderbeid, dat in iederen bladoksel ^en goed 

 ontwikkelde knop en 2 of 4 kleineren ontstaan ; de 

 eerste kan zelfstandig leven, de anderen zijn minder 



levensvatbaar. 



De bolschubben zijn nu eens gewone stengelbladeren, 

 die zoowel assimileeren als aan de basis vleezig zijn 

 {de ui pi. XX- L)^ bij ande- en zijn het sclieedebladeren. 



6. Bladeren min of meer in hetrelcJcing siaande tot de 

 eeocueele voort^lanting. 



Acbtereenvolgens zullen wij behandelen: 



a* de schuthladeren en steelblaadjes, 



h. de hloeischeede, 



c. Jiet omwindseL 



d. het Jcelkje en napje. 



e. de hafjes der grassen. 

 /■ de hloemdeelen. 



a. schuthladeren en steelblaadjes: 



Een «eer algemeen voorkomend plantje^ Gynandrop- 

 sis pentaphylla (pi XXI. A)^ vormt een sierlijken, recht- 

 overeindstaanden bloemtros; de stengelbladeren zijn 5 

 7-tal% en vrij groot; de beide boogste^ typiscbe bla- 

 deren zijn kleiner en bezitten veelal slechts 5 blaad- 

 jes; daarop volgt een blad van geheel anderen vorm, 



