214 



En zifn echter eenige bijzondere gevallen, waar de 

 bloemen naast elkaar staan; zoodat dan ook de schut- 

 blaadjes een krans vormen. Zulk een krans heet omwind- 

 $el, de blaadjes zelve omwindselhlaadjes. Typisch vindt men 

 dit by de ScHEKMBLOEMtaEN ([Jmbelliferen pi. XXX, A 

 E. F) en bij de Compositae (B. C. D ; in 't laatste geval 

 telt bet omwindsel iceerdere kransen. 



Ook steelblaadjes kunnen een omwindsel vormen; uit den 

 aard der zaak omslniten zij dan slecbts 6en bloem. Zoo 

 beeft Disemwa (pi. XXII) 3 fijnvertakte omwindsel-blaadjes. 



Een bijzonder geval vindt men bij kembang poeTcoel am- 

 paty die schijnbaar eene gekleurde kroon en een groenen 

 kelk bezit (pi. XVIII. D). Eeitelijk is bet grccne gedeel- 

 te^ dat wij voor kelk bouden^ een omwindsel, hetgeen 



bewezen wordt, doordat in andere soorten twee bloemen 

 binnen 66u omwindsel besloten zijn (pi. XYIIL E) 



De grootte der omwindselblaadjes is zeer verscbillend ; 

 groot zijn zij o. a. bij Tcapas (pi. XVIII, E). 



d. Nog verdient vermelding bet omwindsel der Loran- 

 thus-soorten (pi. XVII. W. a), dat er gebeel als kelk 

 nitziet en bet napje der eiken (pL XVIIL G), dat uit 

 zeer vele scbubvormige blaadjes is samengesteld. 



e. De kafjes der grassen (pi. XXXI. B en C), die de 



grasbloemen omslaiten en daarmede de eigenaardige aartjes 



vormen^ zijn ook scbntblaadjes; later komen wij hierop 

 terug. 



f. De onderdeelen der bloem, boewel zij nog den blad- 

 vorm bezitten en van bladacbtigen oorsprong zyn, wyken 

 in functie zoo zeer af^ dat zij in een afzonderlijk hoofd- 

 stnk znllen worden besproken. 



7. Bladeren^ welhe ingericht zijn om dierlijk voedsel te 



Inseoteneiende planten. 



Dabwin, Sie Joseph Hookee en vele andere geleerden 

 bebben belangrijke onderzoekingen gedaan over de wijze, 

 waarop de eigenaardig vervormde bladeren van enkele 

 planten in staat zijn dierlijke stoffen te verteren en als 

 yoedsel te gebruiken. 



