258 



Naar de plaats ondersclieidt men rand- en schijfbloemen. 

 Bgzondere vermelding verdienen de bloemlioofdjes van 

 Siegesbeckia fpl. XXX E) en Elephantopus scdber. De eerste 

 plant groeit in de bergen en bezit een gering aantal bloe- 

 men, die door een krans van 5 normaal gevormde en 

 door een krans van 5 grootere, spatelvormige omwind- 

 selblaadjes omgeven zyn; de tweede, die algemeen tus- 

 bchen het gras voorkomt, draagt op een langen^ niet of 

 schaars bebladerden en weinig vertakten stengel bloem- 

 boofdjes met weinige^ vrij groote^ blauw-paarse bloemen 

 en groote omwindselblaadjes, die iets berinneren aan de 



bloeischeede van Tradescantia (pi. XYIIL Jj. 



7. De pluim (pi. XXX. G); boofdas lang en evenals de 

 takken sterk vertakt ; de boofdas blijft steeds langer dan 

 de takjes, zoodat bet gebeel een pyramidalen vorm ver- 



krijgt; manga^ djamhoe monjet. 



De aarijes van vele grassoorten zijn tot groote^ rijk ver- 

 takte plnimen vereenigd: teboe^ glaga^ padie. 



8. De tuil; boofdas sterk vertakt evenals bij de pluim, maar 

 korter. dan de oudste takken ; de bloemen staan daardoor 

 dicbt bijeen gedrongen: Jcassoemba Ming^ dawon heloentas. 



Bepaalde hloeiwijzeuj meer algemeen hijschermen genoemd. 



9. Het eenvoudigste bijscberm vindt men bij malatti 

 (pi XXIX. P), bestaande nit 3 bloemen, waarvan de 

 middelste bet meest ontwikkeld is; deze is ontloken, ter- 

 wijl de beide anderen nog knoppen zijn. 



Het verscbil van deze bloeiw:yze met bet daarnaast 

 geteekende scberm van dawon haki hoeda (Oj is, dat de 

 middelste bloem van bet scberm bloeit, terwijl de beide 

 anderen ouder zijn en reeds vrucbt bebben gezet. 



Wanneer de beide zijassen van een bijscberm zicb weder 

 op dezelfde wijze in drieen splitsen, ontstaat een 5-, 7- 

 9-bloemig scberm enz. eoz; de bijscbermen van dawon sem. 

 hoean (pi. XXVI. D) zijn b. v- 9-bloemio-^ die van Mus. 



CA) 



X 



schroef. Wan 



