263 



kronen van den bloembodem trekt, neemt men de meel- 

 draden mede. Verwydert men op deze wijze de kroon van 

 een hembang sepatoe (pi. XXXI. Tj, dan neemt men de, 

 tot een koker vergroeide, meeldraden mede; het vergroeide 

 gedeelte is echterklein. Snijdt men een jpopai/a-JcrooTi open, 

 dan ontdekt men 10 kleine meeldraden, die midden nit 

 de kroon schijnen voorttekomen (pi. XXXI. H; zie ook 



pi. XXV — XXVIII). 



Dat meeldraden en vruchtbladeren kunnen vergroeien 

 bewijst Nymjphaea (pi. XXXI. J)^ waarvan de eersten op 

 verschillende hoogte rondom en op bet vrucbtbeginsel 

 zijn ingeplant. Hiertoe beboort ook de zoogenaamde stem- 

 pehuil der Orchideeen en AristolocMa^s; hierover echter 

 later in boofdstuk IX. 



Het nitgroeien van een deel van den bloembodem kan 

 ook zoodanig plaats bebben, dat kelk, kroon en meeldra- 

 den in de hoogte worden geschoven, zooals b. v. bij 

 hoengoer (pi. XXXI. K) en patjar Tcoehoe. In deze voor- 

 beelden blijft de stamper gebeel vry^ evenala de vele 

 stampers der rozen (pi. XL. E). 



Vergroeit nu ecbter dit ringvormige uitgroeisel van 

 den bloembodem met het vrucbtbeginsel, dan schijnen de 

 bloembekleedselen en meeldraden random of op den top 

 van het vrucbtbeginsel te staan, hetgeen feitelijk onmo- 

 gelijk is, omdat bladeren geene andere bladeren kunnen 

 dragen. Aangezien zulk eene vergroeiing ook tijdens de 

 vracbtvorming blijft bestaan, zullen de overblijfselen of 

 lidteekens (vooral van den gteviger kelk) nog op de vruch- 

 ten zichtbaar zijn; b. v. by onze djamboe^s (pi. XL. F, en 

 pi. XLEE. V), dalimah (pi. XLII. M), katapang (pi. XXXI. 

 L) e. V. a, Spreekt men das van een onderstandig vrucbtbe- 

 ginsel en van eene bovenstandige bloem, dan weet men, 

 dat dit slechts termen zijn, voor den uiterlljken vorm ge- 

 kozen. 



3. Ongelijkheid in grootte of vorm van deelen^ welhe tot 

 eenzelfden hrans hehooreuy geven noodwendig aanleiding 

 tot het vormen van symraetrische bloemen of, in een 

 enkel geval (Canna pL XXXIII. A) tot zulke bloemen^ 



