283 



het gesteld met Tcemhang sepatoe, waroe^ de sohJca% Com- 



COMPOSITAE 



en vele andere schoonbloeiende monocotylen {Grinum, 

 Zephyr anther). 



Omgekeerd verspreiden vele kleine, weinig in 't oog 

 loopende bloemen sterke geuren b, v, manga*Sy patjar Tcoe- 

 koe^ patjar tjina, ghajam. 



De menschj zich op het standpunt plaatsende, dat al- 

 les in de natuur ten zijnen belioeve bestaat, meent allicht^ 

 dat ook de bloemen alleen voor hem schoon zijn en heer- 

 lijke geuren verspreiden. Hoe gebeel anders is de werke- 

 lijkheid; de mensch maakt wel handig gebruik van alles, 

 wat hij vindt en wat hem eenig nut of genot kan aan- 

 brengen, maar niets in de natuur leeft (zonder het per- 



soonlijk toedoen van den mensch) uitsluitend voor hem 

 alleen. 



De bloemen zijn schoon en geuren, omdat dit voor de 

 instandhouding der soort noodzakelijTc is 



Treffend zijn de vele bewyzen, die wij hiervoor kun- 

 nen aanvoeren. De natuur verspilt hare gaven niet te 

 vergeefs; indien zij schoone kleuren of geuren verleende 

 aan bloemen, die door den wind worden bestoven, zou 

 zij lets overtolligs schenken; en al deze bloemen zijn in 

 werkelijkheid klein en geuren niet; ook scheiden zij geen 

 honig af en zijn groen of zeer weinig gekleurd. Wat zijn 

 de bloempjes niet klein bij nangha en hare soortgenoo- 

 ten, bij sirih en pepersoorten? Hoe weinigen merken de 

 bloemen op van grassen en tjemara*s? 



Bloemen trekken de aaudacht der insecten en dit te 

 eerder naarmate zij grooter en intensiever gekleurd 

 zijn. Het bezit van groote bloemen was dus eene gunstige 

 eigenschap in den strijd om ^t bestaan en dit voordeel 

 werd bij de nakomelingschap steeds volmaakter. 



Groote bloemen, waarvankort na het ontluiken de bloem- 

 bekleedselen waren weggesneden, werden slechts spaar- 

 zaam bevrucht. 



De grootte der bloemen is geen absoluut begrip, maar 

 moet geschat worden in verhouding tot de grootte der 



