295 



waaraan de stelen derpolliniablijven kleven (pi. XXXVIL 

 MM, 3), zonder het rijpe gedeelte van den stempel, dat 

 bovenop gelegen is^ te kunnen bereiken. 



Kruisbevruchting wordt daardoor voor deze planten 

 ook noodzakelijk. 



De voornaamste soorten zijn: ividoerie ( Calotropis gigantea 

 fig. MM. 1 — 3), hapas tjiendeh {Asclepias citrassavica fio^. NN. 



1 — 3)^ malatti tongTceng [Pergularia odoratissima) en de 

 Hoya-soorten. 



Heierostylie. 



Heterostylie is bet verscbijnsel, dat in bloemeu van 

 dezelfde soort de meeldraden en stijlen ten opzichte van 



Wanneer er twee verscbillende 

 vormen voorkomen^ noemt men de bloemen dimorph^ ziJn er 

 drie vormen, trimorph. 



Dimorplie bloemen vindt men vri) algemeen in de familie 

 der EuBiACEAE, waaraan de platen XXVI en XXVII 

 gewijd zijn. 



In de bergen algemeen voorkomende planten zyn de 

 Mussaenda-soorteiiy welke zich onderscbeiden door bet 

 bezit van een groot, wit, op een stengelblad gelijkend 

 kelkblad bfj eenige bloemen der inflorescentie (XXVL A 

 C). De bloemen van vele Mussaendas zijn dimorpb; op 

 ^^n indivada neemt men bloemen waar met zeer korten 

 stijl en boog in de kroonbuis geplaatste helmknoppen; 

 dit is de kortstijiige vorm C 2. Anderen, de langstijligen, 

 hebben zeer lange stijlen, terwijl de helmknoppen veel 



lager in de bnis zijn geplaatst C. 1. 



(XXVII 



C on D). 

 Het is ^^ 



komstige lengte gelijktijdig rijp zijn en dus elkaar kunnen 

 bevruchten. Zelfbevruchting is daardoor uitgesloten. 

 Trimorph zijn o. a. Lythrum 'XXXIV. L. 1 — ^3), Oxalis, 



cara 



de beide laatsten allengs dimorph worden* 

 Fig. L op pL XXXIV stelt 3 vormen voor van 



de 



