299 



bevruchting wordt begunstigd, ook indien de insecten 

 deze bloemen bezoeken. 



Op pi: XXXin fig. N is eene Cassia-hloem afgeboeld 

 met wijd uitgespreide;, gelc bloembluderen; 't is de bekende 

 djoewar; het aantal en de grootte der meeldraden is 

 karakteristiek : 3 zeer lange met groote lielmknoppeii, 3 

 kortere met groote helmknoppen en 4 sterk gere- 



duceerde^ korte meeldraden, die zeldeh stuifmeel voort- 

 brengen. 



r 



De stijl is zoodanig gebogen, dat de spitse stempel on- 

 geveer op dezelfde hoogte als de beide grootste helmknop- 

 pen komt te staan^ en wel of in het vlak van sjmmetrie 

 5f iets naar links of rechts daarvan afwijkend, zoodat de 

 stempel daardoor diehterbij eenvande twee helmknoppen 

 komt, welke ongeveer even ver van het vlak van symmetrie 

 staan. Deze stand is nog duidelijker waar te nemen 

 bij Cassia alata en andere soorten, wier meeldraden nog 

 sterker gereduceerd zijn. 



Cassia alata (XXXIV. M ) heeft slechts 3 vruchtbare 

 meeldraden overgehouden en van deze hebben de 2 links 

 en rechts staanden veel gi'ootere helmknoppen dan de 

 derde. Wanneer nn eene bij de bloem bezoekt, raakt zij 

 met den bnik dien 3*^'-" heloiknop aan. terwijl de stenjpel 

 over haar rug strijkt. 



De beide zijdelingsche helmknoppen, wier top-openingen 

 naar bniten zijn gericht, geven aan de bij geen stuifmeel 

 af. Krnisbevruchting is dus niet goed mogelijk, hoewel 



niet geheel voorkomen. 



Toch is de bewoging, die het insect maakt, gunstig 

 voor de bloem, want daardoor stniven kleine wolkjes 

 stuifmeel ait de helmknoppen en komen vrij zekei op 



den eigen stempel te recht. 



Dr. Btjrck: meent, dat ^e Cassia's, vroegeralgemeen door 



insecten kruisbevrucht, overgaan tot vormen, waarbij de 

 zelfbevruchtino- wordt verzekerd. De vereenvoudigring en 

 temggang van vele meeldraden (zelfs 7 der 10 bij Cassia 

 alata) is hiervan het direct gevolg. Dat deze bloemen 

 nog verkeeren in die overgangsperiode, wordt bewezen 



