323 



c. Een blyvende helh is zeer algemeen; bij Labiaten en 

 AcANTHACEAE (pi XXVIII. N) oiDgeeft hij de kleine 

 vrucht geheel. 



' Ook bij SoLANACEAE is de vruchtkelk groot; bij de terong 

 (pi. XXV. F) groeit hij met de vrucht mede en bereikt 

 een aanmerkelijken omvang; bij lomhoh is hij klein (L), 

 bij Hyoscyamus groot (O); hetjoeboeng eindelijk heeft wel 

 een grooten kelk, maar deze valt ten deele af, zoodat 

 daarvan aan de vrucht slechts een gedeelte als een oin- 

 geslagen kraagje zichtbaar is (T). Eene andere zeer alge- 

 meen voorkomende soort dezer familie, de tjeploeTcan (C)y 

 heeft een kelk, die zeer in omvang toeneemt en de vrucht 

 als een opgeblazen hulsel omgeeft. Ook de djattl bezit 

 zulk een opgeblazen kelk (pi. XXVIIL H)^ die een veel 

 kleinere vrucht (J) omgeeft. 



Zeer klein is daarentegen de kelk van vele peulvruch- 

 ten enwaroe (pi. XLII. F)^ grooter is die van mangistan 



(pi. XL. C). 



Al deze kelken waren ondersiandig en niet vergroeid 

 met de vrucht. 



Waar de kelk door de eigenaardige vergroeiing van 

 bloembodem en vruchtbeginsel (pag. 263) op de vrucht 

 gezeten is, valt hij uit den aard der zaak veel minder 

 gemakkelijk af. Daarom hebben de djamhoe^s /'pi. XL. F 

 en XLII V), dalimah (M), Una [C), doeet (U) e. v. a. 

 blijvende kelken. 



Bijzondere vermelding verdienen de kelken der Compo- 

 siTAE, die vervormd zijn tot vijf stekels {Elephantopus 

 scaber pi. XL, H) of tot een krans van haren (G en J). 



Deze haarkrans, zaadpluis (beter vrucMpluis) genaamd, is 

 5fzittend(G) 5f gesteeld (J) en is zeer nuttigomde vruclit 



door den wind transportabel te maken. 



De kelk van den hoviieoschen kamferhoom{Dryohalanop$ 



Camphora pi. XL. L) groeit nit tot 5 zeer groote slip- 

 pen of vbugels, waardoor ook deze vruclit vervoerbaar 



•wordt. 



Dergelijke vleugels bezit Dipterocarpus {K, twee der vijf 



kelkbladeren zijn vergroot). 



