328 



Bij granen noemt men de eerste bewerking dorschen. 

 De graauvruclit vindt men uitsluitend bij grassoorten 

 (pi. XLI. A. B). 



De dopvruchL 



Eene droge, niet openspringende, eenzadige vruclitj 

 waarvan wel de vracbtwand en de zaadhuid kannen ver- 

 grocien, maar de kern vrij blijft. Zij kan dus gedopt 



worden; Compositae, Polygonaceae. 



De vruclitjes op den vleezigen bloembodem van de 

 aardbei (pi. XL. Q) zijn ook dopvruchtjes. 



De dopvruchten der Compositak dragen meestal een 

 vruchtpluis (pi. XL. G, H, J). 



De dopvrucht van Jcembang poekoel ampat is merkwaar- 

 dig door liet^ als scbijnvrncbtvvand daar omheen gegroei- 

 de en verharde kelkstuk (zie figuren N. 1^ 2, 3). 



De ro&en hebben dopvraclitjes binnen een urnvorciigen, 

 vleezigen bloembodem (pi. XL. E). 



Be nooL 



De noot is eigenlijk eene dopvrucbt, maar men zondert 

 haar af, omdat zij een vry liarden vracbtwand bezit; 

 djamboe monjety Semecarpiis (pi. XL. O), Nelumbium^de eikel 

 (pi. XVIII, G), sarangan, rabarber, gandja (heunep) enz. 



De twee eerstgenoemden steunen op een vleezigen 

 vruchtsteel ; de nootjes van Nelumhium zijn gedoken in 

 het conisch verlengde deel van den bloembodem ; de 



eikel wordt ten deele omo^even door eene meuiofte kleine 

 schntbladeren^ die tot een houtig napje zijn vereenigd; 

 de sarangan of kastanje wordt door een stekelig of lang- 

 harig omwindsel gebeel omsloten. 

 Splitvruchten. 



De dubbele dopvrucht valt uiteen in twee^ zich niet 

 verder openende deelen. Men vindt haar bij Umbelliferae 

 en enkele Araliaceae. 



Opmerkingen, 



De beide dopvrncbtjes der Schermbloemigen blijven, 

 na bet splijten^ hangen aan de beide armen van een 

 zniltje (pL XLL C 1), 



leder halfvruchtje wordt gekroond door den stijlvoet 



