334 



gaans is deze steen of pit zeer hard, bij anderen ecliter 

 hoornaclitig of slechts 64n cellaag dik. 



Bij deze en andere vleezige vruchten kan men aan den 

 vruchtwand twee of drie verscMllende gedeelten on- 

 derscheiden. Bij manga h. v. is de schil huitenvrucht- 

 wandy het gedeelte, wat wy eten, middenvruchtwand en 

 de pit ( pi. XLII. L 2 ), die 't zaad omsluit hinnen^ 

 vruchtwand, 



Vele indische vruchten zijn steenvruchten: manga, 

 hoewa gandaria^ ghajam. Mapper en andere palmvruchten^ 

 mindi (pi XLV. A 4). De steen van hoenie en temhlehan 

 is zeer dun en het vleesch sappig, zoodat de leek deze 

 vruchten voor bessen houdt. 



De zoogenaamde hatoq der klapper is de steen; zoo ook 

 de Ttoornschil van koffie (pi XXVII I) en de pit van gani- 

 trie^ die tot halssnoeren en bidkransen verwerkt worden 



De steen van hanarie is driehokkig (pi. XXXVIII. J)^ 

 die van Elaeocarpus, djaiti (pL XXVIII K^ L ) en mindi 

 meerhokkig. 



Meerdere vrije steenen in 6^ne vrucht vindt men b^ 

 siwalen (3) en koffie (2). 



De Tcomlcommervrucht 



Deze vrucht, uitsluitend eigen aan de Cucurbitaceae, is 

 gevormd uit drie vruchtbladeren, die naar binnen omslaan en 

 drie hokjes vormen (zie fig. F. pi XXXVIII, dedoffe lijnen); 

 de bladranden groeien echter, nadat zij elkaar in t mid- 

 den der vrucht ontmoet hebben, weder naar buiten aldus 

 ieder hokje door een valsch tusschenschot in tweeen ver- 

 deelende (fig. F donkero lijnen). 



vru 



te liggen en wel juist bij de rugzijde der drie vruchtblade- 

 ren De tusschenschotten worden evenals de wand vleezig. 



De Jceiimon, semangha^ de pompoen en meloen zijn in 

 rijpen toestand eetbaar; anderen, haloestroe^ Icalabassa^ 

 papareh^ zijn half rijp vleezig, muar worden tegen het 

 rijpworden hard, droog en vezelig. 



Zanonia indica is merkwaardig, omdat hare vruchten 

 met kleppen openspringen (pi. XLII. Ky 



