347 



op den stempel, welke dienen om de stuifmeelkorrels 

 vast te houden. 



De tepeltjes, die binnen den eierstok als wegwijzers 

 dienen, zijn, als voortbrengsels der opperhuid, van haar- 

 achtige natuur. 



De haren in de keel der bloemen (zie pi. XXVI) spe* 

 len somtijds eene rol bij de kruisbevruchting. Zie ook 

 Allamanda pi. XXXIII. W. 2. 



Veel gewichtiger is de rol der haren in de bloem- 



dekbuis van Aristolochia (pi. XXXIV. K. 1 en 2); verge- 

 lijk pag. 289. 



In vele gevallen kenuen wij de beteekenis der haren 

 op bloemdeelen niet, zooals de franjes van vele bloem- 

 bladeren, de baard der meeldraden van Delivaria (pi. 

 XXXVII. II), alsook de haren aan de meeldraden van 



eenige CoaiMELir^ACEAE (R). 



Het is ook zeer wel mogelijkj dat zij geene biologische 

 beteekenis hebben. 



7. Hareuy welke indirect de voortplanting hevorderen. 



De planten lijden dikwijls zeer veel schade door de 

 vraatzucht en vemielzucht van sommige dieren. Tegen 

 de sterkeren helpt geen beschermmiddel, maar tegen mid- 

 delmatige en kleine dieren bezifcten enkele planten uit- 

 muntende wapens in de doornen en stekels, die zij op 

 den stam, aan de takken of op de bladeren dragen 

 (kapohy dadapy djeroeh^ klampiesy hamhoe doerie, pandariy 

 hetjoehoeng^ Solanumsoorten enz. enz). 



Zeer gevaarlyk is het bezoek van mieren, want zy zoe- 

 ken, als echte liefhebsters van houig, de klieren in de 

 bloem op en berooven haar van de honig, die eigenlijk 

 besteind was om vliegende insecten te lokken. 



De mierenkunnen daartoe zelden iets bijbrengen, want 

 de stuifmeelkorrels blijven niet aan haar glad lichaam 

 bangen. 



De bloemen hebben behaarde, vliegende insecten als 

 bemiddelaars noodig en geene mieren. De laatsten zyn 

 das in 't algemeen voor de bloem onwelkome gasten. 



De planten hebben echter wapens om deze dieren van 



