349 



middel door, hoe ongerijmd het ook schijnt, eene bepaalde 

 mierensoort aan te lokken en te herbergen. 



Zij maakt daarbij gebniik van de bekende strijdvaardig- 

 heid en kamplust der mieren. Waar zich eene bepaalde 

 mierensoort heeft ingedrongen, worden alle andere soorteu 

 geweerd. 



Wij tropen-bewoners weten dit; waar de kleine, zwarte 

 mier optreedt, wordt de roode verjaagd^ of omgekeerd. 



Welnu eene plant verscbaft zich, door zulk eene mieren- 

 maatscbappij te lokken en te herbergen, een staand le- 

 ger, dat haar beschermt tegen de aanvallen van andere 

 mierensoorten, van kruipende dieren, soms zells van groo- 

 tere dieren. 



Waar b. ^v. zulk een leger bestaat uit mieren, welke 

 geene bladeren snijden, is dit in streken, waar bladsnijders" 

 leven, reeds een groot voordeel voor de plant, 



Maar om de bevriende mieren tot het bewonen der 

 plant nit te noodigen, moet de plant gnnsten en voordeelen 

 aanbieden. 



Deze zijn van zeer verschillenden aard. 



a. Het hezit van holten^ welke bijzonder gunstig zijn voor 

 het inrichten van mierennesten. 



Hiervan zullen wij uitmuntende voorbeelden leeren 

 kennen in hoofdstnk XVI, handelende over epiphyten." 

 {Myrmecodiay Hydnophytum, vele varens^ verder de wortel- 

 kluwens van epiphyten, hoUe rietstengels enz.). 



6, Mierenvruchtjes. 



c. Extra-nuptiale klieren. 



Behalve dat vele planten in de holten van stam, tak- 

 ken en bladstelen geschikte woningen aan de mieren 

 aanbieden, scheiden zij op bepaalde plaatsen vette olien 

 en eiwitstojffen af, welke de mieren tot voedsel dienen. 



Zulke organ en worden mierenvruchtjes genoemd. Voor 

 enkele amerikaansche planten zijn deze inrichtingen meer 

 nauwkeurig onderzocht (Schimpeb); er valt echter niet 

 aan te twijfelen of ook in ons mierenrijk Indie zyn in 

 deze richting zeer belangrijke onderzoekingen te doen. 



Het derde lokmiddel ziin klieren, welke niet in de bloem 



