351 



veel te leeren hebben, maar waarschijnlijk komt het mij 

 voor, dat de meeste dezer ordeloos verspreide haren het 

 gevolg zijn van te weelderigen groei. ■ 



De inrichting en geheele hnishouding der plant is wel 

 uiterst practisch en geregeld, maar stoornissen komen 

 daarb:g veelvnldig voor, hetzij door verminking van eenige 

 deelen^ door verkeerd of te krachtig voedsel, door ziekten 

 van allerlei aard enz. enz. 



Nu wordt er wel eene zekere boeveelbeid stof bereid 

 en eene andere boeveelbeid in de groeiplaatsen verbruikt, 

 maar beide factoren zijn niet altijd even groot. 



Is er gebrek aan toevoer, dan nemen de groeipnnten 

 weinig toe en kan de groei eindelijk gebeel stilstaan. 



Maar beeft de plant ook voor het omgekeerde geval 

 een beschermmiddel ? Hetgeen meer wordt geproduceerd 

 dan verbruikt, kan^ zooals wij weten, op den transportweg 

 o. a. als zetmeel worden opgeschnurd. Maar tot hoeverre 

 strekt zich dit redmiddel nit en is dit wel in alien deele 

 voldoende? Zeker weten wij dit niet; maar aannemende, 

 dat er momenten zijn^ waarop de aanvoer van organische 

 bonwstoffen te groot is, dan moet er noodwendig span- 

 ning in de jonge weefsels ontstaan; er is dan een groote 

 drang tot het vormen van weefsel^ maar daartoe biedt het 

 compacte samenstel van de cellen der weefsels geene ruim- 

 te aan; slechts de aan de oppervlakte gelegen cellen en 

 de cellen, welke luchtholten en luchtkanalen begrenzen, 

 knnnen nog in nitgebreidheid toenemen en doen dit door 

 haren te vormen. 



Vooral doordat hiermede het optreden van haren 

 binnen de luchtkanalen en luchtholten van waterplan- 

 ten [Nymphaea) en vele tropische AeoidekEn, waar zij 

 Yolstrekt geen biologisch nut kunnen hebben, verklaarbaar 

 zou zijn, wordt deze stelling meer waarschijnlijk* 



Tot deze soort haren zouden dan ook behooren de 

 franjes der bloembladeren, alsook de haren aan stami- 

 nodia in verschillende bloemen. Eigenaardig toch is het, 

 dat bij de Commelinaceae, bij Verhascum e. a., waar 

 meeldraden bezig zijn in ontwikkeling achteruit te gaam 



