868 



door die epiphyten, welke veel voedsel en veel water 



noodig hebben. 



Toch zal bij eenig nadenken blijken, dat er meer humus 

 op een boom moet gevormd worden, dan men oogen- 



schijnlijk meent. 

 ■ AlgeUy korstmossen en mossen vindt men overal; en waar 



deze zich eenmaal hebben gevestigd, is voedsel aanwezig 



en wordt humus in steeds sterkere mate opgehoopt, omdatde 



afgestorven individuen ter plaatse worden vastgehouden. 



Ook zijn dit de meest gelietkoosde plaatsen, waarin 



insecten hunne eieren, dikwijls ook voedsel, verbergen. 



Wei is waar sleept het water^ dat langs den boom naar 



beneden stroomt, veel van deze stoffen mode, maat om- 



gekeerd neemt het regenwater nit de schors vele stoffeo 



op en drenkt daarmede de schors der lagere gedeelten 



van stam en takken. 



J* 



Dat deze factoren medewerken tot het bewoonbaar 

 maken van de schors^ is begrijpelijkj al is daarmede niet 

 alles verklaard. 



Zeker is het, dat een groot gedeelte der epiphyten 

 leejt op die gedrenkte schors, en dus daarop het noodige 

 voedsel moet gevonden hehhen. 



De planten, die bier groeien, behooren tot de krach- 

 tigste epiphyten, maar alien zijn zonder uitzondering be- 

 trekkelijk klein en groeien uiterst langzaam. 



Andere epiphyten bezitten inrichtingen, waarin zich 

 eene rijke hoeveelheid humus kan verzamelen. 



Nog eene levensvoorwaarde komt hier in aanmerking; 

 er heerscht duisternis in die uitgestrekte wouden en 

 zoDlicht is voor de assimilatie noodzakelijk. Vele orchi- 

 deeen knnnen daarom slechts leven hooof in de kruiu 

 der boomen, waar zij het directe zonlicht kunnen genieten; 

 anderen zouden dit ook met vrucht kunnen gebruiken, 

 maar zouden dan te veel transpireeren en sterven. 



Om beide eischen te vereenigen heeft de natuur deze 

 epiphyten in staat gesteld haar groen en assimileerend 

 oppervlak sterk uit te breiden entevenseene beschermeude, 

 dikke opperhuid of andere inrichtingen te vormen, die 



