■371 



A — D zijn afgebeeld. Nu eens zijn het kleine, ovale of bijna 

 cirkelronde blaadjes (B), dan weer langgesteelde, lancet- 

 vorinige (A) of eindelijk lange^ liutvormige of zwaardvormig 

 verdikte bladeren (D). 



Allen komen hierin overeen^ dat zij voortkomen uit 

 een dunnen^kruipenden wortelstok, diemetbruineschubjes, 

 nil en dan ook met kleine, scherpe doorntjes is bedekt, 

 en zich met een groot aantal fijn vertakte wortels op 

 de booniscliors vasthecbt. 



Verder zijn alle bladeren vleezig^ vooral bij A en 

 B, en voorzien van eene dikke. leerachtige opperhnid. 



Deze Polypodinms transpireeren weinig, wat blijkt uit 

 het feit, dat afgesneden blaadjes^ waarvan de steel met 

 vras of parafine is gesloten, weken lang, hunne friscLe 

 kleur bebouden zonder te verschrompelen. 



Het 



water 



en voedingsstoffen worden opgenomen; waaruit weder volgt, 

 dat deze varens uiterst langzaam groeien. 



Jonge bladeren, die nog geene harde opperhnid bezit- 

 ten, worden voor te sterke transpiratie bescbut door ster- 

 vormige haren, die door de lichtgroene klenr op den on- 

 derkant dnidelijk zichtbaar zijn. 



Ook bi] oudere bladeren vindt men deze haren (fig. D. 

 4), maar dan staan zij verder van elkaar. De sporen- 

 voortbrengende bladeren zijn of van denzelfden vorm als 

 de sterile (fig, D), of langer en smaller dan deze (fig. A). 

 Deze varens leven op vele scbaduw- en vruchtboomen ; 

 de bochtige takken van manga^ boengoer en waroe zijn 

 zeer gewilde stan dplaatsen* 



De grootere soorten (fig, D) groeien alleen op die plaatsen, 

 waar eenig hnmus aanwezig is^ en zijn daar plaatselijk 

 dieht opeen gedrongen De kleinere varens (A, Bj kruipen, 

 dikwijls zonder zich sterk te vertakken, over de schors 

 en langs de takken; maar bij voorkeur zoeken zij de 

 dnnste takjes op. 



Eigenaardig is het op te merken. hoe zij jnist op die 

 schijnbaar ongunstige plaalsen voedsel vinden; zij ver- 

 takken zich daar sterk^ de dunne wortelstok omknelt 



