372 



met duizende worteltjes en wortelharen de schors van 

 het takje; het aantal blaadjes wordt z66 groot, dat liet 

 takje dien last niet meer kan torsen en afbreekt, zonder 

 echter af te vallen, want de varen houdt stevig vast. Het 

 takje verdroogt en vermolmt binnen den levenden koker. 

 door de varen gevormd, en levert daardoor in rninie 

 mate voedingsmateriaal. De varen, in fig. B afgebeeld, 

 omgaf het dunne takje (C) daarnaast. 



Waterreservoirs. 



Het nitdrogen van vele epipliyten wordt voorkoinen 

 door het bezit van waterreservoirs, die zich bij regen 

 vnllen en bij droogte worden geledigd. Deze waterreser- 

 voirs zijn van zeer verschillenden aard; wij onderscheiden 

 nl. waterweefselsy inter cellulaire ruimten en holten^ die tij- 

 delijk met water gevnld zijnj en Tcnolvormig-verdiTcte stam- 

 men en stenggelleden. 



Een waterweefsel bestaat in jeugdigen toestand nit kleine 

 cellen; later, vooral bij oudere bladeren^ worden deze door 

 strekking grooter dan de gewone parenchym-cellen. Soms 

 liggen afzonderlijke, met water gevulde cellen tusscheu 

 de parenchym-cellen in^ maar doorgaans vormen zij eene 

 samenhangende laag tnsschen de opperhnid en het 

 groene bladparenchym. 



Wij vinden zulke waterweefsels bij de bladeren van 

 orchideeeuj Peperomia^s en in geringe mate bij de AitACEAE, 



Grootere Polypodiums hebben vleezige, sappige wortel- 

 stokken ; dat het overvloedige vocht dezer wortelstokken 

 werkelijk voordeelig moet zijn voor de plant, wordt reeds 

 bewezen door de middelen, welke de natnnr aanwendt om 

 hier de trauspiratie te verminderen. Bij de meeste varens, 

 ook bij de niet epiphytisch levenden, zijn de wortelstok- 

 ken, jonge knoppen en het vegetatiepnnt dicht bedekt 

 met lange, glinsterende, roode of roodbruine haren of 

 met meer cellen breede strooschubben. Deze haren zijn ons 

 bekend als penghawar djamhi, pakoe Jcidang en de stroo- 

 schnbben als poeloe-poeloe. 



By Polypodium sinuosum en P. patellifernm vond Gobbel 

 het onderste gedeelte van de zittenblijvende bladstelen 



