876 



goed te zien, hoe sael zich het voclit in den omtrek 

 verspreidt. 



De groene kleur, die hier te voorscliyn treedt, bewijst, 

 dat deze wortels bladgroen bevatten en derhalve ook as- 

 simileeren. 



Door eene eenvoudige proef kan men zich overtuigen 

 van bet groote absorbtie-vermogen der Inchtwortels. 

 Eene dikke^ U-Tormige, glazen buis wordt met de eene 

 Bcbenkel door middel van eene caoutchouc buis verbonden 

 met een luchtwortel^ zoodanig dat deze ongeveer 1 dM. 

 in de glazen buis steekt en zich daarin ruim kan be- 



wegen. 



Het toestel wordt geheel gevuld met water; het ver- 

 minderen van het niveau in het vrije uiteinde der buis 

 geefb nanwkeurig het waterverbrnik aan. Door aan dit 

 uiteinde eene dunnere, glazen buis te verbinden, kan men 

 de verauderinoren van niveau nosr beter doen nitkomeu. 



^ — . — „_ . ^ — — j^ 



De uitkomst is verrassend ; meerdere knbieke centimeters 

 worden in korten tijd geabsorbeerd. 



De luchtwortels nemen ook water in dampvorm uit den 

 atmospheer op en het is niet onmogelijk^ dat zij. even als 

 sommige haren van planten ook voordeel trekken uit het 

 salpeterigzuur en de ammoniak der lucht. 



Men begrijpt reeds van welk ontzaggelijk groot nut 

 deze luchtwortels voor de epiphytische orchideeen zijn; zij 

 hebben een belangrijk aandeel in den watertoevoer en bo- 

 vendien assimileeren zij, 



De luchtwortels van eenige Araceae bezitten deze eigen- 

 schappen ook^ maar in zeer geringe mate. 



De luchtwortels hangen doorgaans vrij in de lucht, 

 meestal naar beneden, maar ook wel in andere richtingen; 

 zij zijn schaars vertakt. 



Het is merkwaardig, dat de wortels der epiphyten haar 

 positief geotropisme geheel verliezen, wanneer dit noodig 

 blijkt te zijn. Om te blijven bij Dendrohium crumenatum 

 zien wij, dat deze plant zich aan de boomschors vasthecht 

 met een stelsel van wortels, dat zich naar alle zijden straals- 

 gewys verspreidt. Yrij hangende luchtwortels mei'ken wy bij 



