878 



Groep II. 



Be epiphyten, die tot deze groep behooren, zijn veel 

 grooter dan die der eerste, soms zelfs bereiken zij de 



grootte van kleine boonfen, 



Zij hebben alien veel voedsel noodig en kunnen dit op 

 den boom niet altijd in voldoende boeveelheid vinden. 



Zulke epiphyten kieinen slechts op plaatsen^ waar vrij 

 veel liumus is opgeboopt, en vormen dan tweeerlei soort 

 wortels: 



a. dnnne, sterk vertakte wortels, die zich met wortel- 

 haren aan het snbstraat vastklemmen; 



&. zeer lange, dunne wortels die ait de bladoksels 

 ontspringen, niet bedekt zijn met wortelbarea en geheel 



»■ 



hangen. 



vrij van ae toppen der boomen naar Deneaen 



Zoodra deze laatste wortels den grond aanraken, drin- 

 gen zij naar binnen en nemen daarna sterk in dikte toe. 



In dit stadium leveren zij, evenals normale wortels, 

 water en voedingsstoffen aan de epiphyten. Zoolang echter 

 deze Inchtworiels niet met den grond in contact zijn, 

 moeten de, onder a genoemde, wortels geheel in de be- 

 hoeften der plant voorzien; daartoe bezitten deze fyne 

 vertakking en wortelharen. Later, wanneer geregelden 

 aanvoer door de lachtwortels plaats heeffc, zijn de eerstge- 



meer dan becbtwortels. Han wa- 

 ren aard blijkt ook reeds daardoor, dat zy voor aanraking 

 van het snbstraat zeer gevoelig zijn en zich, evenals 

 haken en ranken, stevig vastklemmen en daarna door ster- 

 ke hontvorming zeer krachtige steunsels worden. 



Bij volwassen planten zijn dus de korte, sterke, met 

 negatief heliotropisme begaafde wortels: hechtworteU ; de 

 dan met den grond in ver binding staande luchtwortels 

 daarentegen zijn voedingswortels. 



Wij treffen hier dns geheel iets anders aan dan bij de 

 epiphyten der eerste groep. 



Waar deze tweeerlei wortels bezitten, zgn jnist de 

 korte, in het snbstraat dringende wortels voedingswortels, 

 terwijl de luchtwortels voor den wateraanvoer zorgen. 



