899 



Het 



^"s aan plantendeelen waar te nemen, zoolang zij groeien; 

 het gaat das steeds gepaard met het vermeerderen van 

 den turgor en nooit met vermindering daarvan. Zulke ver- 

 schijnselen worden auxoionische genoemd. 

 . Bij deelen, die hun yollen wasdom hebben bereikt, kan 

 juist het tegenovergestelde plaats hebben^ m. a. w. dat 

 de turgor vermindei't. 



Deze deelen maken dns krommingen evenals verwelken- 

 de bladeren; wanneer zij echter weer hun vorigen stand 

 willen innemeUj behoeven zij slechts weder turgescent te 

 worden ; groei is daarbij overbodig. 



Zulke bewegingen^ welke dus eerst op verminderen van 

 den turgor en daarna op het hernemen van den normalen 

 stand berusten, worden allassotonisch genoemd. Voor en 

 na het intreden der bewesring hebben dus de zich alias- 



»* o 



sotonisch bewegende ororanen denzelfden vorm en dezelfde 



&^"""^ w^ 



grootte, terwijl zij, die zich auxotonisch bewegen, steeds 

 van vorm veranderen 



Auxotonische bewegingen zijn: die der rarikeny het slin- 

 gereUy het circumnuteeren^ alsnnede de geotropischey helio- 

 iropischej ejpinastische en hyponastische krommingen. 



V^oor het goed begrip dezer bewegingen volgen wij de 

 beschrijving, door Prof* de Vkies gegeven voor het winden 

 der ranken. 



Dat ranken vervormde takken, bladeren, blaadjes of 



bladnerven ziJn, weten wg. . . 



Ook deze ranken circunmuteeren, evenals alle jongeplan- 



orsran 



De top dezer ranken beschrijft dus eene spiraal en aangezien 

 zij de gave dezer beweging doorgaans in hooge mate be- 

 zitten, is de afwijking zeer groot en daardoor is er veel 

 kans, dat zij met eenig vast voorwerp in aanraking komen. 

 Deze aanraking hebben zij noodig om zich verder te; 

 ontwikkeleui de aanraking werktals prikkel, maar slechts 

 dan, als de onderkant der rank zich tegen het steunsel^ 

 aanlegt. Het gevolg van dezen prikkel is: vermeerdering 

 van turgor en ook meerdere groei- 



%> - ^\jm ^ #■ 



