426 



Al is nu ook niet met zeterheid vastgesteld, dat de 

 laatst genoemde bekers liet product zijn eener sexueele 

 vereenigingj tocli is hiermede de nog ontbrekende scliakel 

 in de ontwikkelingsgeschiedenis van Puccinia graminis ge- 



vonden. 



Vroeger kendo men dus 4 verschillende zwammen: 



1. Uredo linearis met zomersporen 



2. Puccinia met wintersporen, en 



3. Aecidium Berheriddsy de 



4. Aecidiolum exanthematicum^ de kleine bekers. 

 Nu echter weten wij, dat zij alien verschillende ontwik- 



kelingsstadien zijn van eeazelfde zwam^ Puccinia graminis* 



Voor 't eerst ontmoeten wy bier een dnidelijk voor- 

 beeld van generatie- of geslachtswisseling , 



Twee generaties^ duidelijk in vorm en levenswijze ver- 

 scbillende, wisselen met elkaar af ; de eene, levende op gra- 

 neUj brengt langs vegetatieven weg sporen voort, waarvan 

 wel is waar de zomersporen direct kiemen^ maar vsraarvan 

 de wintersporen overwinteren en bet volgend jaar op 

 Berheris de tweede generatie, de bekers, voortbrengen, 

 die bun leven afsluiten met bet voortbrengen van sporen, 

 die nu weder op granen kiemen. 



Mogen wij per analogie met vele andere fungi aan- 

 nemen, dat de spermatien der kleine bekers zekere eicel- 

 len hebben bevrucbt en dat de groote bekers met bare 

 sporen hierdoor zijn ontstaan, dan is de op Berfeem levende 

 plant de sexueele generatie^ terwijl de op grassen voorko- 

 mende plant de vegelatieve generatie vertegenwoordigt. 



En zoo bestaat de generatie-wisseling nit onopboude- 

 lijke afwisseling van de vegetatieve generatie met de 

 geslacbtelyke. 



Bvenals met Puccinia was bet gesteld met vele andere 

 zwammen. Wel kende men vdor 1850 duizende zwammen, die 

 ieder voor zich waren bescbrevenen haar eigen naam droe- 

 gen, maar verband tusscben verscbillende ontwikkelings- 

 stadien eener soort kende mea niet. Het gebeel was bet 

 beeld van de schromelijkste verwarring. 

 Vooral door de gebroeders Tulasne (1850) is bierin 



