433 



De varenplant breidt zicli sterk uit en heeffc epoedig 

 het toppnnt barer scboonbeid bereikt, Zij draagt nooit 

 geslacbtswerktuigen^ rnaar brengt, overeenkomstig met de 

 mosvrucht der mossen^ sporen voort langs geslacbtsloozen 

 weg fzie pi. XLVII. D. 1--4). 



Door vergelijking van mossen met varens bemerken wij, 

 dat de sezueele generatie bij de mossen flink en goed ont- 

 wikkeld is, en juist is het deze generatie, welke wij als mos 

 kennen, terwijl de vegetatieve generatie eene kleine sporen- 

 vrucbt is, die steeds afhankelijk blijft van de mosplant en 

 niet zeHstandig kan leyen. Bij de varens daarentegen is de 

 sexueele generatie (bet prothallium) zeer klein en nietig; 



w 



hoewel zij nog zelfstandig is, leeft deze generatie zeer kort. 

 De daaruit voortkomende vegetatieve generatie daar- 

 entegen doet zicb voor als eene flinke plant, soms zelfs 

 als een boom {boomvarenij. 



Lycopodiaceae. 



De Lycopodiaceae of woLFSKLAuwEN werden reeds lang 

 tot de vaatcryptogamen gerekend. Het gelukte ecbter 

 niet sexueele organen te vinden, noch de sporen te 

 dwingen een goed gevormd, levensvatbaar prothallium 

 voort te brengen. Bij toeval vond Funkhauseb in 1872 

 een jeugdige lycopodium, welke nog verbonden was met 

 een prothallium ; zoodat de verooderstelling was gewettigd, 

 dat de lycopodiums zicb gedragen evenals varens. Eerst 

 in • 1884 gelukte het aan den directeur van 's lands 

 plantentuin te Buitenzorg, Dr, Teetjb, op een boomstam 

 deze prothallia te kweeken, en toen b^* eenmaal den vorm 

 en de levenswijze dezer prothallia kende, kon bij, met de 

 loupe gewapend, ze op boomen en muren gemakkelijk vin- 

 den. Aan zijne onderzoekingen danken wij de hoogst 

 nauwkeurige kennis der ontwikkelingsgeschiedenis dezer 



cryptogam en. 



Uit de wannales du Jardin botanique de Buitenzorg" 

 nam ik pi, L. fig. J. K en L over ; fig. K stelt voor een 

 bijna volwassen arcbegonium, fig. L een antheridium en 



88* 



