(82) 



nae mala Tornaco expulcruul, nam illic in conc{jio linguarum 

 quod inslitui coepit, profitebalur. Nec non epistola ad ducem 

 Saxoniaeanno 1525, scripta, quae libro20°, fol. 722, legitnr, 

 sic infit : « venit hue meis lilteris cvocatus Jacobus Ceratinus 

 >' graecauicae lilleralurae tam exacte callens , ut vix uuum aut 

 i> alterura habeat Italia, quocum dubilem hune committere; 

 i> née in latinis sui dissimilis est, ad haec i^hilosophiae non 

 » ignarus et addes eum esse immodice modcstum et vere- 

 i> cundum ut paene pubidulus sit. « Haec ille. » Qui, deinde Lo- 

 vanii sacerdos, vivere desiit anno 1 5B0, in juventutis flore, posl- 

 quaui luci quaedam opéra donasset, quae ab auctoribus supra 

 laudatis recensenlur. hi eadeni urbe Pelrus Opmeeriis , opère 

 chronographico Coloniae excuso perilkistris , artem malhema- 

 licam perdidicit , ut in vita illi praefixa Valerius Andréas an- 

 notavit. Eodem loco Welchior de Vienne, theologus, Petrus de 

 Henaix, jureconsultus , aliique juventuteni , ille theologiac, hic 

 jureconsultorum praeceplis publico minervali imbuerunt. 



Quod cum acadeniiae Lovaniensis antecessoribus gnarum 

 esset, magno consilio imperatoris Caroli V, Mechliniae , anno 

 1525,supplicarunt, vellet, juberet, omnibus magislris talemdo- 

 cendi facultatem , et senatui populoque Tornaccnsi illis stipen- 

 dia erogandi potestalem interdictam esse, in acadeniiae suae 

 et urbis fraudem id vergere dictitantes. Verum Tornacenses , 

 licet infclici exitu , quo insitum sibi scientiarum amorera pate- 

 facerenl , easque alis nudari cuperent , ut olim victoriae sta- 

 tuam Alhenienses, ne a se avolarent, postulatis non acquieve- 

 runt, causantes Tornacum esse civitatem amplam etspectabi- 

 lem, perantiquo episcopatu et cathedrali canonicorum collegio 

 illuslrem, in ea canonicatus oneri sacram theologiam vel jus 

 decretorum publiée explanandi subditos reperiri , idque usu 

 receptum fuisse ubilibet leges edoceri licitum esse, dummodo 

 bonorum insignia , quos gradus vocant , extra academias non 

 deferantur. Hac ratione inlra Delgium raausuros nummus quos 

 alioquin liberis in Galliam studiorum cl idiomalis crgo milten- 

 dis, parentes crogant. Adversus quae academici doclores nile- 



