( 103 ) 



(Kausier, Denkm., etc. Du Rosi , vs. lOSl.) 



ffine ontsiet rover no dief, 



Maer (h)edelheit heeft hi lief. 



Hi hevet sine herte gheset in dien 



Datti groten cost we) mach sien , 

 1 055 Ende groet goet mede verteeren ; 



Dits algader sijn iwgheeren. 

 Naest desen iongiielinc was [ghegaen] 



F.ene vrauwe wel gliedaen, 



Die Miltheit hiet; soe hadde wale 

 1060 Gheleert gheven tallen maie 



Ende mede te vert{l))eerne (:) anders[.j 



Soe was nicbte Alexanders. 



Miltheit soe gaf tallen tide(n). 



Dese vrauwe ne was so blide 

 1065 Niewerof I- iwint niet 



Dan als [s]oe mochte segghen : ziet. 



Giericheit, die grote kejtive, 



Ne was noyt in haren live 



So ghereet te nemenc enig[h]e zake, 

 1070 So MillJieit wel was te ghemake 



Den lieden te ghevene haer ghevouch; (A', gheii.) 



Ende God vei-leenels haer glicnoiich. 



Milthede soe niinlene hier omme 



Beede de vroede ende de dommej 

 1075 So doet arem ende rike (;) alte maie [:] 



Mochten si, van herten wale, 



Si stonde[n] altoes te haren ghebode. 



Dai was cm haer ghiften, bi Gode, 



Die soe gherne ende mildelijc gaCj 

 1018 Aile veelen cochte soere met af. 



Datr bi es, also Itelpe mi God, 



Die rike mnn wel (iom ende zot, 



Die nodech [I. nidecli] es ende niot wil gheven; 



TFant hine m/ich in al Sijn leven 



Prijs heiaglten no oec {h)eere; etc. 



