( 105) 



(Kausier, Denkm,, etc. Die IIosb, vs. ttÛO et suiv.) 



1100 Jl$o trect dat herte naer 



Die man, die heimeleke can gheven, 

 Ende doet met hem met trauwen leven. 

 Millheid die scone vrauwe 

 [HJadde cleedere versch ende nauwe, 



1105 Van ■!■ purper alexandrijn, 

 Dat niel beter ne mochte sijn. 

 Scone was soe, );heIovet$ mi , 

 Voer hare herte ne [hjadde si 

 Gheene broke, want so[e]se ghesent 



1110 [H]adde eere vrauwen in prosent. 

 Dat ne mes[s]tont niet der vrauwen; 

 Ne waer dat men te bet mochte scouwen 

 Hare iijf, ende te scoenre sceen , 

 Dat witter was dan yvorin been. 



1115 Miltheit, die scone ende die vroede, 

 Leedde met biiden moede 

 An hare hant •!• rudder vercoren, 

 Van gheslachte hoghe gheboren, 

 Van Baertaenge .\rtiis des coninx. ' 



1120 Soc was blide des ionghelinx; 



Hi voerle [l. voerde] teeiiijn ende baniere 

 Van weldoene in alie manière. 

 IMen lelde verre van sinen doene; 

 Hi was stout, vrome ende coene, 



1125 Ende was nieweiinghe c»raen 

 Van I- lornoye, ende ghenomen 

 Meniglien slach ende ghegheven, 

 Ende menighen rudder tieven 

 Giienomen, dor sine amie tiie hi sach, 



1 130 Die hi met crachte voerde wach. 

 Na Milthede so ghinc daer 

 Frihede , weet voer waer , 

 Eene vrauwe scone ende goct , 

 Die niet hudde dat haer mes[s]toet , etc. 



