( IH ) 



{Kauslcr, Denkm., etc. Dib Rosb, vs. 5453 et suiv.) 



Ne ghedinct (li)u van Oratiuse niet, 



Die so vroel een meesler hiet? 

 5453 Hi seil : die zot, die sinen wille 



Up eene quaetlieit hoiit al slille, 



Dat goet [l. nool?] es, datti een ander doet, 



Om deerste te werpen onder voet. 



Il» wille niel verbieden die minne, 

 5460 Newaei' verstaet in (li)u\ven zinne, 



Dat ic die zotte minne verbiede , 



Die altoes pijnt ende queit de liede. 



Aies dat zake, dat es waerhede, 



Dat men verbiedet dronkenliede , 

 5465 Men verbiedet daer omme niet 



Te maten drinken. Dus bes(c)iet , 



Al verbiedraen te grole niiltheit 



Den lieden, die te zwaeres, God weit, 



Men heet hem niet dal si 

 5470 Te vrec sijn, ghelovets mi; 



Van desen es beede quaet ; 



le wille wel dat ghijt verstaet, 



Dat ic dese prisen soude noile. 



Glii doet, Vrauwe! — Glii liegt, bi Gode! 

 5475 In smeekem [I. smeekeu] niet ■/■ ttoint : 



Glii sijl ter wijslteit ombekint , 



Dat ghi mi aldus yet suit vaen. 



Glti ontcoppelt (/i)m Itonde te taen , 



Aise omme te vane den haze niijn; 

 5480 Chine sijt noch niet goede logMsijn. 



Also ne las ic (li)u niet van minnen, 



Aise ghi mi nu wilt doen bekinnen , 



Dat men iemen soude haten. 



Middele minne willic {h)u laten, 

 54S5 Die ic wille dat ijhi ontfaet, 

 JVunt soc wel te prisen stuvt. 



