( liS) 



(Kausier, Denkin,, etc. Die Uosb, vs. SE>i7 et juiv. ) 



le wille (h)u lief gherne wesen. 

 5520 Nu willic (h)u segghen van desen : 



Onlfadi mine minne goet, 



Dal (h)u de zinne verlichten doet , 



Ende niet ghebi-eken sal zekerlike 



Dinc negheen in aerderike 

 5325 Ghi suit hebben dogliel ende eere, 



Ende sijn een gheweldich heere. 



Wildi doen den wille mijn , 



Ai dat ghi wilt mach met (h)u sijn. 



Indien dat ghi mijn ghewerke doet, 

 5530 Ende (h)u mine minne dinket goet, 



In heete (h)u doen gheene dinc el; 



Ende ghi raoghet {h)u beroemen wel, 



Uat ghi hebt de besle amie, 



Die vrauwe ghedaen [h]adde nie , 

 5535 So wel gheboren no so hoghe , 



Dat soe rai yet gheliken moghe; 



Want le ben die dochtep zekerlike 



0ns Heeren van hemeii-ike, 



Die mi so scone hel't gheformeert. 

 5540 Ne sijt niet tebar[en]leert, 



S|)[i]eghel (h)u in mijn claer anscijn, 



Dat niet scoenre mochte sijn. 



Chine sagliet noit vrauwe so scone , 



No maghet van so groten lone , 



Die dies hevet orlof, dat ic doe. 



Ende ic mach {h)u wel segghen hoe : 



le hebbc orlof fan minen vader 



Mi selvrn le gheven al gader 



Den ghcnen die[ii] ic met herten minne, etc. 



