( il9) 



(Kaiisler, Denkm., Dik Rosb, vs. S84G.) 



Men siet haer vêle iammers toghen. 

 Hare grote rijchede es al verloren , 

 Die soe [lijailfle ende bezat te voren. 

 Ende hier bi , dat dAventiire es 



3830 So wandei , ghelovet des , 



Dat soe die goede wei'p[l] ter neder, 

 Ende die scalke verheft weder, 

 So dat hem toekoml groet goet, 

 Eere , werdichede , ende heet vroet ; 



5855 Nochtan neem[t] soet wedei- hin [in?], 

 Alsl haer comt in haren zin , 

 Ende nemnier ne wille ghedoghen. 

 Bedi sijn haer verbonden de oghen, 

 Omme dat soe niet weten ne sal, 



5860 Wien so[e] goet ghevet, so mesval. 

 Ende hier omme, datlie Aventure 

 Den eenen giievei tsoe(e , dandri» Isure, 

 Bede den gop(le(n) ende den qiiadp(n), 

 Bi den keeren(dcn) van den rade, 



5865 So laet (h;u ghedinken, wat ic seide 

 '\an Socrates, die aile beide 

 Die Aventure , goet ende qtiaet, 

 Altoes hilt in eenen slaet. 

 Menjc/i exempel mnghedi vinden, 



5870 TVildijs {h)u te zouken onderwinden . 

 Datr ghijl bi procven moclitet wel : 

 Bi Senecu , wat dat hem gherel , 

 Ende von Nero den coninc ; 

 Maer dfier nfwillic corten de dinc , 



5875 Omme dat die redene openbnre 

 Dner uf al te la ne te telne ware. 



