( 457 ) 



staïui vertoogschriflen legen het wettige gebriiik der eigene 

 lael. Dal kostelyk goed by elke natie werd hier dagelyks 

 bes|K)l en gehoond door misleide jongelingen en gast- 

 vrylieid-schendende vreemden en de heilige namen Vader- 

 land en Vryheid loslen zich by velen op in eene kleurlooze 

 wereldburgerschap. 



De Vlaming sedert eeuwen er aen gewoon dat er zonder 

 zyn toedoen over hem beschikt werd , bevond zich na den 

 iiitgewoeden staetsorkaen meer gekneld dan ooil. Uit het 

 vuer der worsteling by de stille haerdstede terug, wendde 

 hy vergeefs zich tôt het vaderlyke goed; in naem der vry- 

 lieid, waervoor hy gestreden had, was hel in beslag geno- 

 inen en hy als overwonnene behandeld. Het bestuer 

 loonde overal , lot op de gevels en voertuigen , dal er tus- 

 schen hem en hel vlaemsch geen gemeens beslond. De 

 plaelselyke overheden volgden die rigling na, en nu moesl 

 de burger wel meenen dal hy opgehouden had als Vlaming 

 voor iels te tellen, le meer daer zyne lael en uit pleilzael 

 en uit openbare school zoo goed als gebannen was. Dit na- 

 (leelige voorbeeld sloeg als de vlam over op de byzondere 

 inriglingen; ja zyn laetsle troosl, het woord der gods- 

 (liensl hield op, op defiigen loon lot des Vlamings harte 

 le spreken : de verhevene kanselwelsprekendheid vindl 

 liy niet meer, of hy moet zyn nalionalen trots lalen ver- 

 nederen om de hem vreerade klanken op te vangen van 

 een welsprekenden builenlander, wiens afgebedelde iroosl- 

 redcnen vaek geschikl zyn om onze vernedering nog die- 

 per le doen gevoelen. 



In 'l midden van deze ongunstige omstandigheden is 



noglans den Vlaming de moed niet onlzonken. Met meer 



belrouwen dan ooil heeft hy het verledene en de loekomsl 



ondervraegd , en is hy loi de overluiging gekomen dal hel 



ToMK vxii. — T" l'Ain. 51 



