( 217 ) 
quelques détails qui ne contiennent rien d'important. 
Comme il s’agit ici de la dénomination de veneur où 
chasseur (der rwilde Jäger), je citerai à cette occasion le 
passage suivant de Gervaise de Tilbury, Otia Imp., IF, 70 : 
Accedit miro mirabilius in eadem sylva [sc. quæ carleo- 
lensem spectat civitatem]. Erat in ejusdem sylvae conti- 
nentia villa, Pendred nomine, ex qua miles oriundus, cum 
in nemore semotus ab hominum strepilu venaretur, subita 
tonitrui, fulgoris et coruscationis tempestate turbatur. Cum 
hinc fulmina in sylvam succederent, conspicil in conspectu 
tempestalis caniculam grandem pertransire, ex cujus fau- 
cibus fulminabat ignis. Territo tali ac tam stupenda visione 
militi ex insperalo occurit miles, cornu venalorium baju- 
lans. Occurenti miles tremore plenus occurrit, et dum, quae 
sit causa limoris, aperitur : « Heus, inquil superveniens 
consolator , pelle timorem. Ego sum sanctus Simeon, quem 
inter fulgura supplex invocasti. Hoc tibi dono cornu ad 
perpeluam lui familiaeque tuae munilionem , ut quoties- 
cunque fulmina timueritis aut tonilrua, cornu intonelis, 
statimque omnis imminentis periculi formido evanescat , nec 
ulla sit fulminandi potestas intra terminos cornualis exau- 
dilionis. » Adhuc inquirit sanctus Simeon, si quid miles 
noster viderit, quod stuporem ei induxerit aut admiratio- 
nem? Respondit interrogatus, se caniculam vidisse, ex oris 
rictibus fulminantem ; quam cum insequeretur Sanctus Si- 
meon , evanuit, cornu ad rei memoriam et perpetuam fami- 
liae tuitionem apud militem derelicto, quod a multis visum 
est et admiratum. Est enim procerum et more cornu vena- 
torii recurvum, quasi de cornu bubali sit consertum. Porro 
canicula, de qua meminimus , in ejusdem villae confinio do- 
Mum sacerdotis ingressæ, per opposita sibi ostia transitum 
faciens, domum cum minus legitime genita familia succendit. 
