(485 ) 
Fronte serenifica quos aspicis, optime pastor, 
Illis atque loquens candida verba seris. 
Tecmine quo (1) vestis, quos pascis et, inclite praesul, 
Pascis eosque cibo pascis et ingenio. 
Vidimus haud talem sub coeli cardine patrem, 
Tantos thesauros qui pietatis habet. 
Idcirco vestrum nomen , laus , fama per aevum 
Pervolat in terris, scribitur atque polis. 
Tityrus in sylvis ego tristis mente remansi: 
Absens pastor erat, nulla quiesque fuit. 
Quis vos surripuit, Zefer Rhenusne bicornis, 
Quadrupedale decus vos rapuitne , pater ? 
An vos puniceis nobis avexerat alis 
Splendidus aurorae currus amorque yolans ? 
Te magis elegit terrarum nobile decus, 
Ac Thitona suum sprevit amore tui. 
An mage credendum quod vos pia dextra tonantis 
Augelicusque simul fertque refertque chorus, 
Gloria Francigenis quo te praesente choruscat, 
. Albicet ecclesiis splendida doxa tuis. 
Sic et Apollo vagans rutilo decurrit Olimpo 
Lampade mirifica lux ut ubique micet. 
Venisti tandem patuli lux aurea mundi, 
À Domino lata spes requiesque tuis, 
Dulcior et pulchris hibleo nectare verbis, 
Carior auricomis es, pater alme , gazis, 
Aspice quam subito niveus chorus , amplus et ordo 
Leuticensus (2) ovet , te redeunte, pater. 
Hoc ut ovile Deus Lamberto tradidit almo 
Sic tibi Lambertus mandat ovile suum. 
Omnis ovans aetas ingentia gaudia gestat, 
Exultando sonat, te remeante, melos, 
Nec mea musa tujit tacitis resilere labellis, 
Gutture si liquido crispat amore tonos. 
Optima Francigenum lampas, spes aurea nostri, 
Haëeres La mberti, quem decet altus honor, 
Montibus aeternis ubi dives pastor Jhesus 
Regnat cum Domino, sis, bone pastor, Amen. 
(1) Quos. 
(2) Leuticensis , Leodiensis. 
