( 487 ) 
Et formosa micant scemata plura, 
Nostri tecta nigrant perpete nocte, 
Inter nulla nitet gratia lucis, 
Pictae vestis abest pulchra venustas 
Clavis nulla regit ac sera nulla... 
Caci talis erat mansio tetra, 
. . . . . . . 
s, crede, sophistis 
Qui splendentis amant munera lucis, 
Sed haec apta domus nicticoraci 
Non haec apta domu 
Talparumque gregi mansio digna. 
O ZLamberte, nigros collige caecos, 
Omnes, oro, tuos transfer in istam ; 
Caecorum valeat semper in aeyum 
Haec obscura domus rite vocari. 
Sed nunc, celse pater, splendide pastor, 
His succurre malis : o decus almum, 
Dic verboque pic quo decoretur. 
Haec umbrosa domus prisca dierum, 
Sit pulchrum laquear stigmate pictum, 
Sit clavisque recens ac sera firma, 
Mox glaucae vitreae sintque fenestrae 
Quo Phoebus radios dirigat almus 
Perlustretque sophos crine decoro.... 
Idem ad eundem pontificem. 
Sur le départ d'Hartgaire pour Rome, à l'entrée 
l'hiver. 
Jamne viam carpens nos deseris , o bone pastor, 
Sed tamen in nostro pectore fixe manes. 
Juro per hos digitos pennaeque loquacia rostra, 
Non Alpes diriment talia vincla mihi. 
Inclitus Andreas Simonis ad aedita Petri, 
Ad fratrem frater, vos ferat incolumes..… 
