D'AMMOMUS-SACCAS. 71 



Voici celui de Porphyre ' : r;;; 3ï [ioxSr,pixi --zv IsvdaiV.'iv ypy.o'Zv o-m 



YM (kvap[i6<jZoii Tsîs yîypxp.id'JOiz' ova àT.o/J^oyica fxjSÙJav ÙKo -thv ôSi/ctwu, T,au>.iy^,-j 



ibjoi y.Ojj-tk'Jciivrci yjxl èKiBzia/joai-.eq ùç, 5cC7n!C7^uaTa "/if^cy; y.puaiuv fJLTJOxyipluv , âia T£ 

 Ts3 TÙsî'j 7s /.siTiy.iv zfii tpvyfii /taToycjjTcicavTeç , ér.ays^a i'ircff;jU(i ' h Slï zcTioç -/jq 

 aT57:(a5 £'| yyopiç, w zayo v.cy.tùri véoç o>v en évre-ijy/iyjx , caiôpa. EyOCDU^ritica-oç,' kcù 

 îTi d( tov y.z~x)f/.:n:s rpjyypaij.ijjxrwj rJJb'.iLcjvvrc; T.apet).r,ziBo> Q.piyivTjç, , cJ yvi;; racà -oîç 

 oidaT/tà).;;; -oiiZ(,)V xiitJ '/.svmv uiya diaj'c'cibrai. A-/.c:ar/;ç yàp ouTcç Aiit^tuviou ToD r/£îc;T"/;v 

 £y TîTç y^ '^,«â? yji6vst<; êr.looctv év ot)jX!Gfia iri-/y,yj,-0i ytysvw;' eîç juèy r^y Ttov XsyMV 

 ÈpaicipÙM , 7i;/,À>;v îTa^cx îoD oÏ9aT/.â/.!3u T/jV à):pi),aav iyvfpar.a' ejç OÈ ->;y ôpSïjy toû /Sfou 

 r.pcoi.ipzji'j , r/;v eVov-jov èy.eimi -o'j (iio-j T.opsixj é7.ovr,':a-o. hi/.i^.ùvizç ^ihi yxp yjpia-tcahç 

 i-j yjjin-ixjz'i -oXt y%'JVJii.-J âvaT/MtMÎç , c-t -zïi opsvi'y yai T^ç ^i/sccçiaç r.'^a.TO, é'uSùç 



' f^oyez Porpbyrius advenus Cliristianos , lib. III, apiid JEusebium , Hist. écoles., 

 lib. YI , cap. 19, ibique interpres P^alesius. — Comme ce passnge est assez long, nous 

 croyons devoir joindre au texte grec , la traduction latine de De Valois. La voici : 



Quidam nequiliae judaïcanim scriptiiranim sohitionem poliiis quam desertionem 

 inrestigare cupientes, ad expositiones quasdam contersi sunt maie incohaerentes , nec 

 scripluris ipsis satis accotnmodatas , quae non defensionem peregrinae illius seclae, sed 

 potitis approbationem et laiidem suae ipsorum doctrinae continerenf. Posiqtiam enim ea 

 quae a Mose aperlissime dicta sunt, figuras quasdam alque adumbralas imagines esse 

 jactarunt ac reluti oracula arcanis plena mystcriis dirino quodam cuitu prosccuti sunt , 

 hujusmodi ranitatis praesligiis mentis acte quodammodo fascinala, expositiones suas 

 deinceps proferunt. Hujus autem absurditatis exemplum sumatur ex eo tiro quem ego 

 admodum adolescens tidere memini, qui et tune tempoiis maximam laudem adeptus 

 fuerat et nunc quoque ob ea quae reliquit ingenii sui monumenta magnopere compro- 

 batur , Origenes scilicet, cujus gloria apud doctrinae hujus niagisiros cximia hahetur. 

 Hic enim cum audilor fuisset Âmmonii illius, qui nostra aetate maximos progressus in 

 pkilosophia fecerat ; quod quidem ad doctrinam pertinet philosophiae , plurimum ex 

 magislri sermonibus profecit ; quod zéro spectat ad rectum ritae institutum alque propo- 

 situm, plane contrariam riam ingressus est. Çuippe Ammonius cum christianus inter 

 parentes christianos educalus fuisset , simul atque per aetatem sapere potuit et philoso- 

 phiae limen atlingere , slatim ad ritendi rationem legibus consentientem descivit; 



