DE BASILICIS LIBRI III. 25 



sacer, sive profaiius, sive privalus fuerit, sive puLlicus. Quo faclum est, 

 inquit Cornélius, ut Atheniensiuni mûri e sacellis sepnlcrisque constarenl. Eo- 

 dem autem loco, quo TLemistodes muros exstruxerat, eos refecit Conon, 

 Cf. Corn. Nep., Conon., cap. 4, §5, et quos ibi laudat Bosius. Itaque quae 

 Pausanias de sua via scripsit, optime quadrant in viam illam longis mûris 

 munitam. Concedamus quidem, praeter hanc longorum murorum viam 

 Pausaniae temporibus etiam alteram fuisse, quae extra longum murum 

 septentrionalem e Piraeo ad urbem duceret^; sed quum Pausanias, qui 

 commemorata e Plialero via a meridie ad septentrionem pergit, praeter 

 proximam viam ad ruinas longorum murorum alteram ulteriorem non 

 commemoraverit, causa nulla in promptu est, cur existimemus, Pausaniam 

 neglecta hac via celeberrima, alteram, quae post hanc fuerit, ingressum 

 esse. Etenim quam Leake- proposuit sententiam, viam intra longos muros 

 propter paludosam loci naturam Pausaniae lemporc jam desertam fuisse, 

 eam vel ideo amplecti non possum quia veterum teslimoniis nuUo modo 

 coiToborata est. 



Quod si recte statuimus, Pausaniam intra longos muros ad urbem ac- 

 cessisse, sponte apparet, eum per illam portam in urbem intravisse, quae 

 in fine longorum murorum atque e regione Âcropolis fuit. Nam longos 

 muros recta Acropolin versus spectasse constat ^. Atque duo addam argu- 

 menta, quibus res per se pi'obabilis multo etiam probabilior reddi videa- 

 tur. Et prius quidem argumentum eo nititur, quod Pausanias nomen por- 

 tae, per quam in urbem profectus est, adnotare omisit. Nam si per eam 

 portam intravil, qua solebant intrare, qui intra longos muros ad urbem 

 venissent, non erat, quod portae nomen adjiceret, quippe quod neminem 

 fugeret. Contra si per aliam portam introivisset, haud dubie appellare de- 

 bebat portam , quae per se intelligi non posset. Allerum argumentum , quo 

 sententia mea stabiliri videtur, petitum est ex extremis verbis ejus loci, quem 



supra e iausania exscrqisi : ozoai 6é ehiv ànô t<Ôv tiu^wi/ e'ç tov VLspa[iE.ty.6v , xaî 



ù/Â/eç, r.fjo aÛTûv itai ywa.i.-/M)/ x. T. X. Quibus verbis ea via describi videtur, qua 



' Vid. I^cake, Topoijraphie Athcns , p-if^. 171 (cJ. ang. 25i et scq.) 



* Topoijruph. von Allteii , pag. 109 (éd. ang. 2.11). 



' Vid. I.cakc, Toporjrup. Allicns. pag. 1G8 et 298 (fd. ang. 251 et 418). 



