50 DE BASILIGIS LIBIU III. 



Hoc aiilciu tccluiii quomodo iiuposiluiu fuciit nicdiano spatio, certis 

 quidoni tesliiuoniis Jocoïc non possumus; sed si memineiimus, fere omnes 

 \elerum porticus dcsuper coelesti luce collustralas fuisse, et Regiam Por- 

 ticuui vel ob eam oausain in paiiete ad viam occidentalem sito fenestras 

 liabere vix potuisse, ne judices turbarenlur slrepilu , qui per fenesUas ad 

 coruin aures penelraret : facile concedcmus , tectum Porticus ita fuisse 

 exstructuni, ul luci non officeret. Hoc autem quomodo fieri potucrit, os- 

 teudit Viti'uvius, lib. VI, 5, § 9, ubi describit oecos Aegyptios his fere ver- 

 bis usus : « supra epistylium [se. inferiorum coluniuarum in aedificii solo 

 » positarum ) ad perpendiculum inferiorum columnarum imponendae 

 » sont minores quarta parte columnae, supra earum epislylia et orua- 

 a menta lacunariis ornantur, et intcr culionnas supcriores feiiestrac collucan- 

 » tur, ita basilicarum similitudo videtur esse. » Itaque stafuere non dubita- 

 mus, codera modo quo Aegyptiorura tecta exstrui narrât Vitruvius , ctiam 

 Rogiae Porticus mcdianum tectum exstructum atque fenestras inter colum- 

 uas supcriores collocalas fuisse. 



2. Jam vero accedamus ad frontem Regiae Porticus , quam Pausanias 



(1, O, 1) lus verblS descripsit : raùx/iç, ettotti tu ite^àfito rfn oto«ç àyixXfxaza ott^ç 

 yf)i , «ipiecç 0>j(j£Ùç e'ç ^àlaaaav Sxcjouva xai aépouaa H^ue'^a Kéaalov , ov yLo^liaxav yevéïxsvév 

 foaiv imi Jîfiépxi ipaaBdmiç, àpnaaBfivai xat cl Traîdct ysvéaâcu i'aéâovza y.al (fiilay.a inoiriae 

 -o'j vasj. Taira aX>.oi te y.w. ïi.'^ioSaç, e'ip-fjKC/ év £7reat zoXç £ç zàq yiivaXnaç. Quum SUpra jaUl 



uberius exposuerimus, quae sententia mytho illo contineri videatur, de 

 statuis boc loco niliil addamus nisi hoc, recte videri statuisse viri docli, 

 quum ea omnia, quae verbis : ov xaWfcjTov — èT:olr,ae zoû vaoû conlinentur, ex 

 Ilesiodi verbis in Thewjonki, vers. 98 i et seqq., servalis (nam ejusdem 

 poetac zaràXcyoç yuvaixwi/ actatcm non tulit) explicanda censerent, quum Pau- 

 sanias ipsc ad Hesiodum auctorem provocaverit. Cf. Siebelis ad Paus., I, 

 o, 1. Itaque vei-baxaî t^xjkcaut émlriie ToD 1/aoD, licet oralio non recte procédât, 

 ad Venerem, cujus nomen ex Hesiodi loco subaudiendum est, non ad He- 

 meram icforciida snnl, neque assentiendum Forcbhammero [Topotjraph. 

 von Alhen, pag. 34 in fine), qui ex his verbis conclusit, vel in Porticu vel 



aT:at>ifM,- aù-j aù-riii fhxi'iei. In lus cnim vooibiis 'Kpewv Td-yfj lociim jiidicii , non homines jiidiciuni 

 exercentes significare, supra docuimiis, cap. V, § 4, pag. 57 et scq. 



