DE BÂSILICIS LIBRI III. 139 



tam muro sunt affixi. Nam quae olim peduni manuumque lavatione signi- 

 ficata erat animi purgatio, ea posteriore tempore, quemadmoduni ctiam 

 nunc fit , paucis aquae guttis e sacra phiala haustis atque in faciem sparsis 

 solebat indicari. Hinc autem factum est, ut amotis supervacaneis servatis- 

 que necessariis basilicarum partibus noviim prorsus oriietur basilicarum 

 genus, quod quidem omnium recentissimum est, cujus exenipla sunt ba- 

 silica Sanctae Mariae Majoris, basilica Chrysogoni et fere omnes reliquae 

 basilicae recentiores '. 



Ceterum fatendum est, Ro"mae etiamnunc nonnullas exstare basilicas , 

 quae ad normam, quam supra posui, vix exigi posse videantur, veluti basi- 

 licani Sessorianam, basilicam Sanclorum Quatuor Coronatorum, basilicam 

 Sanctae Mariae in Ara Coeli '. Sed qui eas accurate examinaverit, facile, 

 opinor, intelliget, earum formas neque ex ipsa religionis christianae in- 

 dole, neque ex antiquorum aedificiorum imitatione, sed ex locoruni, in 

 quibus exstructae essent, natura, aut ex miro quodam conditoris invente 

 profectas, aut etiam posteriore demum tempore mutatas ac depravatas 

 esse. 



Sed satis jam demonstravisse mihi videor, quod probaturus eram, quod- 

 que etiam ab Agincourtio ^ obiter monitum esse laetus intellexi, cbristia- 

 nas basilicas non tam ex Romanarum forensium imitatione, quam ex ipsa 

 ecclesiae cultusque christiani natura originem duxisse suam. Quae si recte 

 disputata sunt, simul apparet, falsani esse criminationem eorum , qui 

 Christianos propter ingenii sui imbecillitatem anliquarum basilicarum for- 

 mas mutuatos esse dicant. 



' Vid. harum basilicarum ichnograpliias in Gutensohn iiiiil Knapp : Denhmate dcr christlichen 

 Rdi/jiun odcr die Basiliken des cItrislUclien Rom.: et Caninae : Ricerche s. arcli. p. pr. dci tampj 

 crisllani. 



^ Histoire de l'art, toni.l, JrchH( et., pag. I i. 



