6 VOORWOORD. 



Gaerne had ik gezien dat eene kundigere haud zich aen het werk 

 hadde gesteld; maer niemand myner vrienden wilde optreden, en het 

 liet zich aenzien dat geen antwoord zou opdagen , tôt groote vreugde 

 der vriendeu van Frankryk , of dat misschien de eer aen een' vreem- 

 deling zou toekomen. Ofschoon ik voor 1837 geene verhandeling 

 meer kon afwerken , wilde ik toch beginnen met bouwstoffen te ver- 

 zamelen , in de hoop dat de vraeg nog eens voor een jaer mogt worden 

 uitgesteld. Myne hoop werd niet bedrogen , en ik trachtte , in het 

 midden myner academiestudien , van tyd tôt tyd een uer te vinden , 

 om de ryke bronnen te raedplegen vvelke my door de voornaemste 

 letterkundigen van ons land , met eene recht vaderlandsche welwil- 

 lendheid , werden toevertrouwd. 



Met het plan der verhandeling ben ik zeer verlegen geweest. De 

 wyze van behandelen van Roquefort en Hoffmann von Fallersleben 

 kvvam my dadelyk de geschikste voor. Maer die schryvers hadden 

 slechts over een klein tydperk geschreven, zoo lang de poezy den 

 zelfden tred hield. De vraeg der koninglyke Académie , daer en tegen , 

 loopt over een tydbestek , waerin de nederlansche poezy wisselval- 

 ligheden van opkomst en verval heeft ondergaen. Ik verdeelde dus 

 myne verhandeling in drie tydvakken. Het eerste loopt van de 

 vroegste opkomst der nederlandsche letterkunde tôt aen de onder- 

 wcrping van het land aen Bourgonje , en bevat onze oude letter- 

 kunde. Het tweede , van het huis van Bourgonje tôt aen de overgave 

 van Antwerpen aen Parma : het was de tyd van den luister der 

 kamers van rhetorica. Het derde loopt van gemelde overgave van 

 Antwerpen tôt aen de dood van Albert en Isabella. Sedert dat er eene 

 nederlandsche letterkunde bestond , waren Vlaenderen en Braband 

 daervan de zetel geweest. Met het verdryven van vryheid en welvaert, 

 werd ook de letterkunde uit het land gebannen , en onze grootste 



